|
|
شماره 127- بروزرسانی: پنجشنبه 17/8/1386 بازگشت به صفحه اصلی |
|
اين سياهه براي آواز و اجرا با موسيقي نوشته شده، و احتمالا نواختن ابزار موسيقي كهن، چون طنبور و ني و ضرب، براي آن مناسب تر مي باشد. سهراب مژده
ايران!
اي ميهن مغرورم
مهندس سهراب مژده
هرچند كه دورم از ماه روحت در غربت رنج رقصم بسويت!
دانم كه اين بار مغروروخونبار از دست دشمن گــردي پديــدار
جانم براهـت روحـم برايت تا تو بمـاني بر بستر خاك!
نامت فروغا روحت غرورا باشد كه دشمن آكه از اين راز!
دانم كه ميترا آغاز كارست فردوسي اما ناجي خاك است
زرتشت و ماني بس بي مثالند زرتشت و ماني بس بي مثالند
اگه كه مزدك صد شعله درجان آتش فشانست آتش فشانست !
صباح عادل اندر جهانـي ازعدل ودانش بس بي حسابست
هستي عالم از شمس آفاق بس مات و مبهوت انگشت دهان است انگشت دهان است!
صد كشمكش ها بر روي رومي امروز و ديروز اندر جهان است اندر جهان است
عين القضات است عين القضات است
حلاج بي باك حلاج بي باك درعشق و فكرش همچون خدايان بس بي مثال است بس بي مثال است
صد خسرو خوب داري تو در خود گاهي قباد است گه چون گل سرخ مغرور و عاشق او تك تبارا روزبه نشان است!
گاهي زاراني، پروين و سيمين بر ذهن و فكرت صدها نشان است صدها نشان است!
خيام و حافظ آني چو صادق، گاهي چوعشقي صد سايه فرخ چون اشك سوزان بر پيكر تو صد ها فغان است صدها فغان است!
اي خاك مغرور اي خاك مغرور هر چند كه دورم از ماه روحت در غربت و رنج رقصم بسويت رقصم بسويت رقصم بسويت !
هشتم آبان 1386- 30 ام اكتبر 2007، ايتاليا
|
|
فرهنگ توسعه - 1385 - لطفا مقالهها، نظرها و پیشنهادهای خود را به آدرس info@farhangetowsee.com بفرستید |
