شماره 129- بروزرسانی: دوشنبه 21/8/1386                             بازگشت به صفحه اصلی

کسب سود از بهداشت کاری مرگ آفرین است

ایوس انگلر

برگردان: هما احمدزاده

نیویورک تایمز در سرمقاله ی روز جمعه ی خود گزارشی تکاندهنده ارائه داده است:" مرکز فدرال پیشگیری و کنترل امراض اعلام کرده که در سال جاری از هر 22 مریض بستری در بیمارستان یک نفر دچار عفونت شده است- 7/1 میلیون مورد در سال- که از این تعداد 99000 نفر خواهند مرد و این عفونت ها اغلب ریشه مشابهی دارند."

یک گزارش کوتاه در چند شماره  قبل مجله ی مطالعات پزشکی نیوانگلند  نتیجه گیری کرده که 19000 نفر از عفونت های قابل پیشگیری ناشی از بکار گیری میل جراحی می میرند.

شوکه شدن از این اظهار نظرها دردی را دوا نمی کند. باید بدنبال آن بود که چه چیز باعث شده محیط بیمارستان ها تا این حد مرگ آفرین شده باشد.

خطر عفونت ها همواره وجود دارد. ام آر اس ا ، یکی از عوامل عفونی مرگبار در بیمارستان هاست. چندین کشور اروپائی، در چند سال گذشته، با یک مبارزه جدی برای پاکیزه نگاهداشتن بیمارستان ها موفق شده اند محیط های بهداشتی خود را از این عامل عفونی مرگبار پاک کنند.

مجله ی مطالعات پزشکی نیوانگلند گزارش می دهد که عفونت های حاصل از بکارگذاشتن میل های جراحی  در شریان ها با اندک مراعاتی( نظیرشستشوی با دقت دستها، تمیزکردن محلی که میل های جراحی قرار می گیرند، پوشیدن ماسک ، روپوش اتاق عمل و دستکش استرلیزه و همچنین خارج کردن هرچه زودتر میل های جراحی از بدن بیمار، و کارنگذاشتن این نوع میل ها در برخی جاها مانند نواحی کشاله ی ران) تا 66% کاهش یافته است.

بنا بر یک بررسی در کانادا که در سال 2004 صورت گرفته و درمجله ی امریکایی کنترل عفونت  به چاپ رسیده، با جدی گرفتن دستورالعمل های کنترل عفونت در بیمارستان ها، می توان مانع وقوع نیمی از عفونت های بیمارستانی شد. همچنین یک بررسی مشابه شش ساله ی آمریکائی نشان داده که اگر دکترها و پرستاران شستشو و نظافت را با روش بهتری انجام دهند، می توان از وقوع 75 درصد عفونت های مرگبار بیمارستانی جلوگیری به عمل آورد. ( بررسی ها نشان می دهند که بیش از نیمی از اوقات پزشکان پیش از معاینه ی بیماران خود، دست های خود را نمی شویند، و 65 درصد دکترها و سایر کارکنان بیمارستان که با مریض سروکار دارند، گاهی  بیش از یک هفته با روپوشی به کار خود ادامه می دهند که شسته نشده است.) معهذا این صحیح نیست که فقط این قشر را سرزنش کنیم. اطلاعات نشان می دهد که مراعات هرچه بیشتر و بهتر مسائل بهداشتی در بیمارستانها ارتباط مستقیم با حضور سوپروایزرهای خواستار پیشگیری و اعمال رفتارهای بهداشتی مناسب  دارد.

همچنین درک مدیریت، فرهنگ احترام، سطوح مناسب کارکنان، برنامه های آموزشی پیوسته و جدول های مناسب شیفت نقش خود را در ارتقائ بهداشت و سلامتی بیمارستان- هم برای بیماران و هم کارکنان-  نشان داده اند ." اخبار آمریکا و گزارشات جهان " خبر می دهد که:" با دو برابر کردن ساعات کار نظافت کاران دریک بیمارستان در درچستر ، پخش ام آر اس ا تا 90 درصد کاهش یافته است."

به نظر می رسد بزرگترین مانع بهبود نظام بهداشتی، سیستم اقتصادی ما است، که برروی معالجه و روش تکنولوژیکی متمرکز می شود که بیشترین و سریع ترین سود را ایجاد کند. کمپانی هایی نظیر فیزر  تمایلی ندارند برای تحقیقاتی که به بررسی نقش شستشوی دست ها در عفونت های بیمارستانی می پردازد، بودجه بگذارد، زیرا در آن سودی وجود ندارد.

هرساله میلیاردها دلار صرف هزینه ی ایجاد و ارتقای داروها و تکنولوژی جدید پزشکی می شود، اما میزان اندکی از پول صرف کنترل عفونت های اساسی در بیمارستان ها می شود، زیرا انگیزه ی اقتصادی اندکی در آن وجود دارد، هرچند که این عمل می تواند جان های زیادی را نجات دهد. زمانی که دستگاه ام آر آی جدیدی خریده می شود، برخی شرکت ها سود می برند، اما چیزی که از تکنیک بهتر ضدعفونی کردن حاصل می شود، جان انسان هاست و نه سود.  در بعضی از ایالات آمریکا اعتراضاتی عمومی برای بررسی و گزارش علل عفونت های بیمارستانی صورت گرفته است. اما برخلاف رستوران ها و کشتی های تفریحی، مسئولین و بازرسان بیمارستان های آمریکا، کمیسیون مشترک، به چنین معیارهایی توجه ندارند.

علت دیگری نیز وجود دارد و آن سود فراوانی ست که خارج از بیمارستان سبب بوجود آمدن مشکلات کنترل عفونت می شود. بیش از 70 درصد عفونت های بیمارستانی، حداقل در مقابل یکی از آنتی بیوتیک های رایج مقاوم هستند. مقاومت عفونت ها درمقابل آنتی بیوتیک ها خطر مرگ را افزایش می دهد.

این افزایش در میزان مرگ تاحد زیادی به واسطه ی مقاومت باکتری ها، آن هم بدلیل  روش معالجه و استفاده ی زیاد از آنتی بیوتیک هاست، که این خود نیز در ارتباط با استفاده از ظرفیت نهائی شرکت های داروسازی می باشد. دکترها از طرفی با مریض هایی که خواستار بهبودی هرچه سریعترند، مواجهه اند، و از سوئی دیگر با کارخانه های داروسازی که ده ها میلیارد دلار صرف هزینه ی تبلیغ داروهای خود می کنند، و آنها را تشویق به مصرف بالای آنتی بیوتیک می کنند.

در مقاله ی جدیدی در یو اس تودی آمده است که:"تجویز آنتی بیوتیک بقدری متداول شده که بسیاری از دکترها حتی از طریق تلفن آن را تجویز می کنند. بر اساس تحلیلی در سال 2004 از 5/1میلیون بیمه شده که دکتر برایشان تجویز آنتی بیوتیک کرده بود،  40 درصد آن ها در طول یک ماه اصلا دکتر را ندیده بودند. چگونه دکتر بدون دیدن یک مریض می تواند تشخیص دهد که علائم بیماری وی نتیجه ی عفونتی ویروسی- که به آنتی بیوتیک جواب نمی دهد- است و یا نتیجه ی عفونتی میکروبی- که به آنتی بیوتیک جواب می دهد- ؟!

این تجویز بیش از حد آنتی بیوتیک موجب رشد میکرب های بسیار مقاوم شده است. در مورد کلستریدیوم دیفیسیل سوپرباگ، که بسیاری از مریض های بیمارستان ها را در عرض چند سال گذشته کشته است، آنتی بیوتیک ها موجب اخلال درعملکرد باکتریال فلورا در امعا و احشا شده و این مزاحمت موجب ایجاد مقاومت در مقابل آنتی بیوتیک ها شده است. طبق گفته ی تایمز لندن:" بررسی نشان می دهد که کاستن از تعداد نسخه هایی که آنتی بیوتیک های قوی ( که تعداد زیادی از میکرب ها را از بین می برد) را شامل می شود، از 53 به 17 در 1000 موجب شد که میزان مرگ و میر پیشگفته به یک سوم برسد.

علاوه براین، طبق گفته ی نیو ساینتیست  نصف آنتی بیوتیک هایی که هرساله بفروش می رسد، مورد مصرف حیوانات قرار می گیرد. دامپروری های صنعتی برای حیوانات خود بطور مدام از دوز پائین این آنتی بیوتیک ها نه تنها برای درمان عفونت ها، بلکه به عنوان هورمن رشد نیزاستفاده می کنند.

اجازه ی استفاده از دز پائین از آنجائی که زمینه را برای موتاسیون آماده می کند،  باعث بروز مشکلات خاص می شود. اطلاعات بدست آمده رابطه ای قوی را بین افزایش استفاده از آنتی بیوتیک در حیوانات و پیدایش تغییرات مقاوم در حیوانات، و در نتیجه انعکاس آن در انسان، نشان می دهد.

برای خاتمه دادن به این مشکل، اتحادیه ی اروپا اخیرا استفاده از آنتی بیوتیک برای رشد را ممنوع اعلام کرده است. اما آمریکا و کانادا با کوتاه آمدن در برابر دامداری های صنعتی در این زمینه حرکت چندانی نشان نداده اند.

اگر به دستاوردهای علمی در زمینه ی بهداشت بیش از فرصت برای سود اهمیت داده شود. بیمارستان ها می توانند و باید محلی امن تر و بهداشتی تر باشند و ده ها هزار نفر از مرگ نجات یابند.

فرهنگ توسعه - 1385 - لطفا مقاله‌ها، نظرها و پیشنهادهای خود را به آدرس info@farhangetowsee.com بفرستید