شماره 134- بروزرسانی: پنجشنبه 1/9/1386                             بازگشت به صفحه اصلی

متن سخنراني نلسون ماندلا در تظاهرات سوتو[1]

(13 فوريه 1990)

خسرو باقری

رفقا، دوستان، مردم سوتو، به نام مبارزه‌ي قهرمانانه خلق آفريقاي جنوبي، كه هدف آن برقراري عدالت و آزادي براي تمام مردم كشور است، به شما درود مي‌فرستم.

با درود به اليور تامبو[2]، كه با رهبري كنگره‌ي آفريقا، اين سازمان و اميدهاي خلق ما را به مهم‌ترين نيروي سياسي و پرشورترين آرمان ميهن تبديل كرده است.

با درود به اعضا و مبارزان كنگره ملي آفريقا كه تمام هستي خود را در راه عشق به ميهن و خلق ما فدا كردند.

با درود به حزب كمونيست آفريقاي جنوبي، به خاطر همراهي پايدار و بدون تزلزل در راه مبارزه براي برقراري دولتي دمكراتيك در آفريقاي جنوبي. اتحاد ما بر شالوده‌ي مستحكم مبارزه‌ي مشترك ما براي برقراري نظامي دمكراتيك و عاري از هر گونه تبعيض نژادي استوار است.

با درود به "جبهه‌ي دمكراتيك متحد"[3]،"كنگره‌ي اتحاديه‌هاي كارگري آفريقاي جنوبي[4]"، "كميته بحران آموزش ملي[5]" و ديگر تشكل‌هاي عضو "جنبش دمكراتيك توده‌اي[6]". فعاليت‌ها و مبارزات "جبهه‌ي دمكراتيك متحد" ثابت مي‌كند كه هيچ يك از سياست‌هاي اصلاح گرايانه‌ي دولت نژادپرست آفريقاي جنوبي با موفقيتي همراه نبوده است.

با درود به طبقه‌ي كارگر آفريقاي جنوبي كه بدون پشتيباني آن، مبارزات خلق ما هرگز به موفقيت‌هايي كه امروز به آن‌ها دست يافته است، دست نمي‌يافت. طبقه كارگر آفريقاي جنوبي، بخش بنياديني از مبارزه‌ي خلق است كه خواستار پايان بخشيدن به استثمار و سركوب در كشور ماست.

با درود به "سازمان خلق آفريقاي جنوب غربی (سواپو)[7] كه همراه با ما و در سنگرهايي مشترك، در نبرد عليه استعمار و آپارتايد شركت جسته و به پيروزي دست يافته است. شما با مبارزه و پيروزي خود، بر حق قطعي خود يعني تعيين سرنوشت، پافشاري كرده و آن را به دست آورده‌ايد. پيروزي شما پيروزي ماست.

از رهبران بسياري از گروه‌هاي ديني كه به پيشبرد مبارزات ما براي برقراري عدالت ياري كردند، و پرچم ما را در دوران وحشيانه‌ترين سركوب‌ها، در اهتزاز نگه داشتند، قدرداني مي‌كنم.

در اينجا لازم است تا درود و سپاس خود را نثار جوانان آفريقاي كنم كه، در "كنگره‌ي جوانان آفريقاي جنوبي"[8] متحد شده‌اند. در عين حال ياد و خاطره‌ي نوجوان جان باخته "هكتورپترسون"[9] را گرامي ‌دارم كه همراه با صدها تن از فعالان جوان ما در سال 1976، در اثر شليك گلوله‌هاي رژيم نژادپرست، قتل عام شدند. ما در سال‌هاي اسارت در زندان جزيره‌ي روبن، از شجاعت و باور استوار آن‌ها، الهام مي‌گرفتيم.

امروز كه به سوتو بازگشته‌ام، قلبم آكنده از شادي و سرور است. در عين حال، از اين كه مي‌بينم، همچنان پس از اين همه سال، از حاكميت نظام انسان ستيز رنج مي‌بريد و با مسايلي چون كمبود مسكن، بحران نظام آموزشي، بيكاري و نرخ بالاي جنايت، دست و پنجه نرم مي‌كنيد، عميقا" اندوهگينم.

با اين همه، از اين كه عضو جامعه سوتو هستم، بر خود مي‌بالم، زيرا مردم اين ايالت، پيشاهنگ مبارزه براي دمكراتيزه كردن دولت محلي هستند. شما نهادهاي دمكراتيك دولت محلي سوتو يعني كميته‌هاي خيابان و سازمان‌هاي مدني را بنياد نهاديد، و در واقع به آرزوي ما براي برقراري نظامي مبتني بر حاكميت مردم بر مردم، واقعيتي عيني بخشيديد. من از خواسته‌ي مردم سوتو براي برقراري نظامي دمكراتيك در دولت محلي كه مبتني بر حاكميت "نظام مالياتي يگانه[10]" است، كاملا" حمايت مي‌كنم. در اين رابطه بر اين باورم كه مبارزات شما براي حذف موانع در راه آمد و شد سياه‌پوستان به شهرها يا آن چه "شهرهاي باز[11]" خوانده مي‌شود، بايد مورد حمايت فعال و جدي قرار گيرد.

در عين حال بايد خاطر نشان كنم، كه به همان اندازه كه از شهروندي سوتو بر خود مي‌بالم، از آ'مار حيرت انگيز جنايت در اين ايالت، شگفت زده و متأسفم. گر چه از محروميتي كه بر شما تحميل شده است، آگاهم، اما بايد به روشني بگويم كه اين درصد از جنايت در يك ايالت سياه‌پوست نشين غير قابل پذيرش است و بايد هر چه زودتر، از عرصه‌ي اين ايالت حذف شود. تنها با بناي نهادهاي دمكراتيك و پاسخگوست كه مي‌توان بر اين مشكلات پيروز شد. من از كمپين ضد جنايت كه كنگره‌ي ملي آفريقا آن را رهبري مي‌كند، حمايت مي‌كنم.

اما بحران آموزشي موجود در آفريقاي جنوبي را بايد مورد توجه ويژه قرار داد. بحران آموزشي در مدارس سياه‌پوستان، در واقع يك بحران سياسي است. اين بحران ناشي از اين حقيقت است كه مردم ما حق راي ندارند و در نتيجه نمي‌توانند دولتي را انتخاب كنند كه در برابر نيازهاي آنان پاسخگو باشد. نظام آموزشي مبتني بر آپارتايد، نه تنها تحقير آميز است، بلكه جنايت عليه بشريت به حساب مي‌آيد. نظام آموزشي عرصه‌اي است كه به توجه تمام خلق؛ دانش آموزان، پدران و مادران، آموزگاران، كارگران و تمام نيروهاي اجتماعي سازمان يافته‌ي جامعه‌ي ما نيازمند است. به همين دليل بايد هر چه زودتر، نهادهايي كاملا" سازمان يافته و منضبط؛ شوراهاي نمايندگان دانش آموزان، سازمان متحد ملي آموزگاران، نهادهاي پدران و مادران، انجمن‌هاي دانش‌آموزان – آموزگاران – والدين و كميته‌ي بحران آموزش ملي تشكيل شوند.

خط مشي كنگره‌ي ملي آفريقا، مبتني بر اين امر است كه گر چه مدارس و كل نظام آموزشي كشور ما، نادرست و در واقع عرصه‌ي مبارزه است، اما روند عادي آموزشي در مدارس كشور نبايد مختل شود. من برفراخوان خود، در آغاز سال تحصيلي، مبني بر اين كه تمام دانش آموزان بايد به مدارس بازگردند و آموزش را از سر گيرند، بار ديگر پافشاري مي‌كنم. ما بايد بر مبارزه‌ي خود براي "آموزش تمام خلق" ، در چارچوب نظام مبتني بر مدرسه و استفاده از امكانات اين نظام براي دستيابي به هدف‌هاي خود ادامه دهيم. ما از دولت مي‌خواهيم مدارس بيشتري بسازد، آموزگاران بيشتري را تربيت و استخدام كند و به سياست‌هاي نادرست خود كه به ترك تحصيل دانش‌آموزان منجر مي‌شود- به عنوان مثال، اخراج دانش‌آموزان به خاطر افزايش سن و يا مردودي در امتحانات خاتمه دهد. ما مصرانه خواستار برقراري نظام آموزشي هماهنگي هستيم كه نژادپرستي را نفي كند و توانايي‌هاي بالقوه‌ي جوانان ما را شكوفا كند.

همان طور كه بيست و هفت سال پيش و در پشت ميز محاكمه‌ي دادگاه "ري‌وونيا[12]" گفتم و در روز آزادي خود از زندان در تظاهرات "كيپ تاون" تكرار كردم، تا زماني كه رژيم آپارتايد از خشونت عليه مردم ما استفاده مي‌كند، كنگره‌ي ملي آفريقا نيز به مبارزه‌ي مسلحانه عليه اين رژيم ادامه خواهد داد. مبارزان مسلح ما زير رهبري كنگره ملي آفريقا، به نبرد خود ادامه مي‌دهند. بايد توجه داشت كه كادرهاي ارتش خلقي ما نه تنها براي مبارزات نظامي، بلكه براي مبارزات سياسي هم آموزش ديده‌اند. بنابراين افراد معدودي كه به نام حمايت از مبارزه‌ي آزادي ‌بخش ، به خشونت عليه خلق متوسل مي‌شوند، نيروهاي مشكوكي هستند كه به جنبش ما تعلق ندارند. هواپيما ربايي، آتش زدن وسايل نقليه و آزار و اذيت مردم بي‌گناه، اقداماتي جنايت كارانه‌اند و جايي در مبارزات ما ندارند. ما اين گونه اقدامات را محكوم مي‌كنيم. سلاح اصلي ما در مبارزه عليه آپارتايد، سركوب و استثمار، سازماندهي مردم در سازمان‌هاي توده‌اي تحت عنوان "جنبش دمكراتيك" است. ما مبارزات خود را با سازماندهي خلق و نه استفاده از اقدامات خشونت آميز عليه آنان به پيش مي‌بريم.

من با قاطعيت كامل از شما مي‌خواهم كه با در نظر گرفتن شأن و منزلت انسان و با سازماندهي و نظم كامل – آن چنان كه شايسته‌ي مبارزات عادلانه‌ي ما براي كسب آزادي است- به مبارزه‌ي خود ادامه دهيد. جشن‌هاي پيروزي بايد در آرامش و فارغ از خشونت و آكنده از شادي و سرور برگزار شود. در اين جا به ويژه از مردم "ناتال[13]" مي‌خواهم تا عليه خشونت‌ورزان متحد شوند. از رهبران "جبهه‌ي دمكراتيك متحد" و "كنگره‌ي اتحاديه‌هاي كارگري آفريقاي جنوبي" و اينكاتاها[14] مي‌خواهم با برداشتن گام‌هاي استوار، بار ديگر ابتكارات صلح را احيا كنند و به اين فاجعه در تاريخ غرورآفرين ما خاتمه دهند. بگذاريد با دورانديشي سياسي و برداشتن گام‌هاي شجاعانه، خشونت‌هاي لجام گسيخته را پايان دهيم. ابتكارهاي مشترك احزاب درگير، در سطوح محلي، منطقه‌اي و ملي، مي‌تواند و بايد اين خشونت‌ها را كنترل كند.

نيروهاي امنيتي دولت حاكم را بايد تحت فشار قرار داد تا در مبارزات سياسي دخالت نكنند و تبهكاراني را كه به اقدامات خشونت‌آميز متوسل مي‌شوند، بازداشت كنند.

با تشديد تنش ميان جوامع آفريقايي و هندي تبار منطقه‌ي "ناتال" ما به راستي نگران تلاش‌هايي هستيم كه به منظور بر هم زدن اتحاد ستمديدگان كشور صورت مي‌گيرد. بيائيد تا سنت غرورانگيز اتحاد در عمل را – آن گونه كه در توافق‌نامه‌ي كنگره‌ي ملي آفريقا و كنگره‌ي هندي تبارهاي ناتال و ترانسول[15] آمده – و مورد تأييد قهرمان بزرگ كشور رئيس "لوتولي"[16] قرار گرفته است، دوباره احيا كنيم.

من در عين حال، نگراني خود را از اقدامات خشونت‌آميز بخش‌هاي معيني از نيروهاي پلیس عليه راه‌پيمايي‌ها و تظاهرات صلح‌آميز توده‌هاي مردم، اعلام مي‌كنم. ما اين اقدامات را محكوم مي‌كنيم. من وضعيت بي‌نهايت دشوار پليس را در تبعيت از قوانين رژيم آپارتايد درك مي‌كنم و مي‌دانم كه اين وضعيت باعث شده است تا بسياري از افراد شريف نيروهاي پلیس، نتوانند نقش خود را به عنوان خدمتگزاران خلق ايفا كنند. شما در چشم بسياري از مردم ما ابزاري در خدمت سركوب و بي‌عدالتي رژيم آپارتايد هستيد. ما از نيروهاي نظامي مي‌خواهيم كه با گسستن از رژيم آپارتايد، به منافع مردم خدمت كنند. به جنبش ما براي بناي آفريقاي جنوبي نوين كه شما هم در آن جاي شايسته خود را خواهيد داشت؛ بپيونديد. در اين جا لازم است تا از تلاش‌ نيروهاي پلیس در بعضي مناطق براي رعايت مردم و حفاظت از آن‌ها فارغ از رنگ و نژاد، قدرداني نمايم.

اخيرا" در رابطه با سياست‌هاي كنگره‌ ملي آفريقا در رابطه با "ملي كردن" و "توزيع ثروت" بحث‌هاي بسياري برانگيخته شده است. ما بر اين باوريم كه آپارتايد نظام ظالمانه‌اي را به وجود آورده است كه در آن اقليت نژادپرست حاكم ثروت اقتصادي را در انحصار خود درآورده و اكثريت عظيم خلق سياه پوست سركوب شده را به فقر محكوم كرده است. آفريقاي جنوبي كشور ثروتمندي است. از نيروي كار سياه پوستان است كه شهرها، جاده‌ها و كارخانه‌ها ساخته مي‌شود. بنابراين آن‌ها را نبايد از ثروت و درآمد كشور حذف كرد. كنگره ملي آفريقا همان قدر به رشد اقتصادي و توليد كشور متعهد است كه كارفرمايان حاكم امروز ادعا مي‌كنند. در عين حال ما به اين اصل هم پاي بنديم كه دولت دمكراتيك آينده بايد از امكانات خود براي رفع نابرابري‌هاي ناشي از تبعيض و آپارتايد استفاده كند.

خلق ما به مسكن مناسب نيازمند است نه به حلبي آبادهايي كه امروز در سوتو شاهد آن هستيم. كارگران به دستمزدي متناسب با هزينه‌هاي زندگي جامعه خود نياز دارند. آن‌ها حق دارند، تا بر اساس اراده‌ي خود، تشكل‌هاي صنفي خود را به وجود آورند. آن‌ها حق دارند تا در تصميم‌هاي سياسي كه زندگي آن‌ها را رقم مي‌زند، مشاركت كنند.

تاريخ نشان داده است كه آپارتايد به مهم‌ترين مانع در رشد اقتصادي ما تبديل شده است. اين نظام به بيكاري گسترده دامن زده، به تورم لجام گسيخته انجاميده و معيارهاي زندگي اكثريت خلق ما را – چه سياه و چه سفيد- به تحليل برده است. تنها در يك نظام دمكراتيك مشاركت جويانه – كه در آن مردم مي‌توانند در تمام نهادهاي تصميم‌گيري دخالت كنند- است كه مي‌توان با اطمينان اين شرايط را اصلاح كرد. كنگره ملي آفريقا براي غلبه بر مشكلاتي كه امروز با آن مواجهيم، سياست‌ها و خط‌مشي‌هايي را ارائه خواهد كرد.

ما از كارفرمايان مي‌خواهيم تا حقوق اساسي كارگران كشور ما را به رسميت بشناسند. ما به سوي آينده‌اي گام برمي‌داريم كه بر اساس شالوده‌اي نيرومند از احترام به يكديگر از طريق گفتگوهاي راستين و حقيقي، شكل مي‌گيرد. ما به ويژه خواستار مذاكرات و گفتگوهايي هستيم كه بر اساس آن‌ها "قانون رابطه‌ي كارگر و كارفرما" و "ساز و كارهاي حل و فصل اختلافات آن‌ها" تدوين شود. كارفرمايان با در نظر گرفتن حقوق كارگران، مي‌توانند نقش خود را در شكل‌گيري آفريقاي جنوبي نوين ايفا كنند. ما از تمام كارگران – سياه و سفيد- مي‌خواهيم تا به اتحاديه‌هاي كارگري واحدهاي صنعتي خود – كه زير پرچم فدراسيون كارگري غير نژادي و پيشروي ما،کنگره‌ي اتحاديه‌هاي كارگري آفريقاي جنوبي، كه نقشي تعيين كننده در مبارزه‌ي ما عليه آپارتايد ايفا كرده اس- بپيوندند.

در راه برپايي آفريقاي جنوبي دمكراتيك و غير نژادي،موانعي وجود دارد كه بايد برطرف شوند. يكي از اين موانع، ترس سفيد پوستان هم‌ميهن ماست از اين كه حقوق و جايگاه آن‌ها – با توجه به اين كه ديگر نمي‌توانند به صورت انحصاري بر كشور حكومت كنند – كجا خواهد بود. اين مسئله‌اي است كه ما بايد آن را درك كنيم و به آن بپردازيم.

من از سال 1964 و كنگره‌ي ملي آفريقا هم، به دفعات اعلام كرده‌ايم كه ما با حاكميت مطلق سياه‌پوستان مخالف هستيم همان طور كه با حاكميت كامل سفيد پوستان هم مخالف بوديم. اما بايد بپذيريم كه اظهارات و بيانيه‌ها به تنهايي براي از بين بردن ترس سفيد پوستان كشور ما كافي نيستند. ما بايد به روشني نيات خود را براي هم‌ميهنان سفيد پوستان در ميان بگذاريم و با عمل و كردار خود آن‌ها را متقاعد كنيم كه آفريقاي جنوبي عاري از آپارتايد براي همگان بهتر خواهد بود. آفريقاي جنوبي نوين بايد نفرت و سوءظن ناشي از رژيم آپارتايد را از ميان مردم بزدايد و تبعيض‌هاي لازم را براي برقراري صلح، امنيت و خوشبختي، به همه مردم بدهد. ما از تمام كساني كه درگذشته، از سر ناآگاهي با رژيم آپارتايد همكاري كرده‌اند، مي‌خواهيم كه به مبارزه‌ي آزادي خواهانه‌ي ما بپيوندند. هيچ زن و مردي كه رژيم آپارتايد را رد كند از جنبش ما كه هدف آن برقراري آفريقاي جنوبي غير نژادي، متحد و دمكراتيك است، حذف نخواهد شد. آفريقاي جنوبي آينده بر اساس شعار "هر كس، يك رأي" و انتخابات سراسري با رأي همگاني شكل خواهد گرفت.

نخستين وظيفه‌ي ما، اتحاد تمام خلق‌هاي آفريقاي جنوبي در طول و عرض كشور است. تمام سازمان‌هاي دمكراتيك ما در تمام بخش‌هاي اجتماعي بايد متحد شوند. بايد كليه فرآيندهاي دمكراتيك و رهبري پاسخگو را در تمام جبهه‌هاي نبرد اجتماعي تقويت كنيم. از هم اكنون بايد مبارزه عليه آپارتايد را – گر چه هنوز ما ظاهرا" در موقعيت تصميم‌گيري قرار نداريم- در تمام جهات، نيرومند كنيم. تك‌تك شما و تمام خلق آفريقاي جنوبي بايد مانع آن شوند كه دشمنان آزادي و صلح بار ديگر ما را به جهنم سياه آپارتايد بازگردانند. تنها با يك مبارزه‌ي متشكل توده‌اي است كه مي‌توان پيروزي خلق را قطعي كرد.

به مدارس، كارخانه‌ها، معادن و نهادهای اجتماعی كه به آن‌ها تعلق داريد بازگرديد و با انرژي عظيمي كه در نتيجه‌ي سازماندهي منظم توده‌ها در رويدادهاي كنوني كشور، آزاد شده است، آن‌ها را بسازيد.

ما به پيش مي‌رويم. حركت ما به سوي آزادي و عدالت غير قابل بازگشت است. من در سراسر زندگيم به نام آزادي و درباره‌ي آزادي سخن گفته‌ام. مبارزه‌ي شما، پاي‌بندي شما و سازماندهي و نظم شما مرا از زندان رها ساخت و به من اين امكان را بخشيد تا امروز در برابر شما حضور داشته باشم و پي‌گيري همين اصول بنيادين است كه ما را به سوي آفريقاي جنوبي آزاد، غير نژادي، دمكراتيك و متحد كه براي برقراري آن مبارزه كرده و جان باخته‌ايم؛ راهبري خواهد كرد.

فرهنگ توسعه - 1385 - لطفا مقاله‌ها، نظرها و پیشنهادهای خود را به آدرس info@farhangetowsee.com بفرستید