شماره 159- بروزرسانی سه شنبه 25/10/1386                             بازگشت به صفحه اصلی

فاجعه كودكان كار

(فكر نان كن كه خربزه آب است)

حسین بهمنی

مطلب(( كودكان كار به حمايت واقعي نياز دارند)) در روزنامه كار و كارگر (19/1/85) به

 نقل از خبرگزاري جمهوري اسلامي ايران و به قلم  زهره دريغ گفتار درج گردیده است.

مطلب و گزارش بطور كلي از دو قسمت تشكيل شده است:شرح وضع موجود كودكان كارو چگونگي راه حل مشكل.

1)- شرح وضع موجود كودكان كار: اين قسمت گزارش كه با زحمت خانم زهره دريغ گفتار از صادق 11 ساله ، فرهاد 15 ساله و برزو 15 ساله كه همگي اهل استان ايلام  هستندتهيه شده است بسيار ارزشمند مي باشد و واقعيت زندگي خشن و فاجعه بار كودکان  كاررا در ايران و در جمهوري اسلامي ايران  منعكس مي نمايد،جالب است محل كار اين كودكان منطقه پامنار يعني مركز بازار( و آن هم بازار اسلامي) است.

2)- راه حل مشكل:قسمت دوم گزارش عمدتا  مصاحبه با (( شيخاوندي)) استاد دانشگاه و كارشناس آسيب هاي اجتماعي است،وي به درستي ممنوع بودن كاركودكان زير 15 سال ، هم بر طبق قانون كار( ماده 79) و هم مقاوله نامه ((138)) سازمان بين المللي كاررا يادآوري كرده است، و باز هم بدرستي گفته است كه آينده اين كودكان مي تواند عواقب فاجعه باري براي خودشان و براي كل جامعه داشته باشد، بهمين جهت بايد فكري به  حال اين كودكان بشود)جمعيت كودكان كار مطابق آمار شيخاوندي يك ميليون نفراند  كه باخانواده آنها که  6 ميليون نفر تخمین زده میشود  حدود 10 صد  جمعيت كل ايران را شامل میشوند):

2-1)- كمك دولت و سازمان هاي غير دولتي:شيخاوندي به حق خواستار كمك هاي دولتي و سازمان هاي غير دولتي جهت حل مشكل شده است.

2-2)- تحصيل راه حل مهم مشكل كودكان كار:شيخاوندي بر روي تحصيل كودكان كار جهت حل مشكل آنها تاكيد ويژه كرده است و تقريبا مهم ترين وظيفه دولت و سازمان هاي غير دولتي را اقدام در جهت با سواد كردن كودكان كار دانسته،با كمال تاسف تاكيد استاد محترم مرا بياد مثل معروفي انداخت ((برو فكر نان كن كه خربزه آب است))¹

سئوال از استاد محترم:مگر مشكل اصلي و اساسي كودكان كار ((نان)) و ((شكم خالي )) آنها نيست؟مگر به علت فقر و بيكاري و در آمد غير كافي پدران و سر پرستان اين كودكان آنها مجبور به كار نمي شوند؟من هر چه در قسمت اول گزارش دريغ گفتار (گزارش وضع موجود) گشتم علت فقر سرپرستان  كودكان كار(صادق،فرهاد وبرزو) را در بي سوادي كودكان و نيز در بي سوادي پدرانشان نديدم.آنچه من ديدم فقر پدران كودكان فوق بر اثر در آمد كم ( 50 تا 60 هزار تومان در ماه) و بر اثر دستمزد كمي  است  كه  بر اثر استثمارشديد بازاريان محترم موجود در منطقه پامنار تحمیل میشود. اگر كارفرمايان پامناري و بازاريان پامنار كمتر پدران صادق، فرهاد و برزو را غارت كنند و حقشان را مطابق اصول انساني به آنها بدهند علاوه بر اينكه صادق وبرزو و فرهاد مي توانند تحصيل كنند خواهرانشان و برادرانشان و مادرانشان و پدرانشان نيز مي توانند تحصيل كنند و  هر شب با شكم پر سر بر بالين مي گذارند.

2-3)- اشتغال همه نيروي فعال با حقوق مكفي (نابودي فقر و بيكاري) تنها راه اساسي حمايت از كودكان كار است:آقاي شيخاوندي فقر مهم ترين علت كاركودكان كاراست. فقر نتيجه بيكاري و نيز نتيجه كار با دستمزد غير كافي براي يك زندگي معمولي و انساني پدران و سر پرستان و خانواده آنها مي باشد،كار و درآمد كودكان كار در حقيقت عمدتا براي جبران كم و كسري دستمزد غارت شده بوسيله غارتگران جهاني از جمله غارتگران در جمهوري اسلامي ايران است.

بنابراين بايد براي نابودي كار كودكان كار در ابتدا و در درجه اول در آمد مكفي پدران و سرپرستان كودكان كار را سر و سامان داد اول اين كه همه بايد كار و شغل داشته باشند2 و دوم اين كه بايد حق زحمتكشان عادلانه و براي يك زندگي شرافتمندانه و انساني به وسيله بخش دولتي و بخش خصوصي (بازار،بخش صنعت، بخش كشاورزي، بخش خدمات و….) و كارفرمايان و…  به آنها داده شود.

مسلما در صورتي كه خانواده كودكان كار بهر دليلي نتوانند كار كنند لازم است و حتما وظيفه جامعه و دولت جمهوري اسلامي ايران است که هزينه خانواده يشان را بدون هيچ منتي (عنوان صدقه نبايد داشته باشد) تامين نمايد.

نكته دوستانه:آقاي شيخاوندي به نظر من توصيه شما (اهميت درجه اول به تحصيل دادن) نشات گرفته از توصيه هاي بعضي از سازمان هاي جهاني (از جمله بعضي از سازمان هاي وابسته به سازمان ملل متحد و… …) مي باشد و توصيه هاي آن‌ها نيز نشات گرفته از كارشناسان و ايدئولوگ هاي سرمايه داري غارتگر و استعمارگر جهاني است.

اين ايدئولوگ ها  كه وظيفه اي جز هر چه بيشتر توجيه  غارت هاي  طبقه شان را ندارند به اصل جريان نمي پردازند ،آگاهانه وگاهي ناآگاهانه به صحراي كربلا مي زنند، آن‌ها خوب مي دانند كه علت اصلي و مهم و اساسي كار كودكان كار ، غارت اربابانشان است ولي خود را به ناآگاهي مي زنند، بجاي اين كه فكري به حال فقر و بيكاري و پائين بودن دستمزد پدران و سر پرستان كودكان كار بكنند - كه مسلما از سهم غارت اربابانشان مي كاهد- راه انحرافي تحصيل كودكان كار را توصيه مي كنند، در صورتيكه تحصيل در درجه دوم و شايد چندم باشد. در مورد شما با توجه به شناختي كه از شما دارم مي دانم حتما عمدي نيست و در شان شما نيست.

20/1/1385 

فرهنگ توسعه - 1386 - لطفا مقاله‌ها، نظرها و پیشنهادهای خود را به آدرس info@farhangetowsee.com بفرستید