|
|
شماره 162- بروزرسانی سه شنبه 2/11/1386 بازگشت به صفحه اصلی |
|
فاجعهای که هر روز تکرار میشود!
برگردان: آذین داد
آذین داد- همزمان با بازدید بوش از خاورميانه، جما هالدی، از سازمان "جنگ عليه تنگدستی" از فقری گزارش میدهد كه سياست اسرائيل بر زندگی فلسطينیهای ساكن درهٔ اردن تحميل كرده است.
* تا زمانی كه اسرائيل از طرف جامعهٔ بين المللی تحت فشار واقعی قرار نگيرد، احتمال كمی برای از بين بردن اين دستگاه آپارتايد وجود دارد. فقط در آن صورت است که خلق فلسطین خواهد توانست خودش را از درون فقر و تنگدستی بیرون بکشد و زندگی از هم پاشیده شدهاش را از سر بسازد.
اعلام اسرائيل مبنی بر به جا ماندن راهبندها دركرانهٔ غربی به رغم تأثير ويرانگر آنها بر زندگی و معاش فلسطينیها، برای سفر جورج بوش به این منطقه بَدشگون است. پیش از اعلام این مطلب، و در حالی که صهيونيستهای متعصب با هدف نفی خواست فلسطينیها برای تأسيس دولت خودشان كارزار تازهای از شهرکسازی را به راه انداخته بودند، اهود اولمرت، نخست وزير اسرائيل اعلام کرده بود که كشور وی فقط نيمی از پاسگاههای غیرمجاز شهرکها را برخواهد چید. بوش وعده داده است كه هدف او از اين نخستین سفرش به اسرائيل و به كرانهٔ غربی از زمان احراز مقام رياست جمهوری، کمک به اولمرت و محمود عباس، رئيس جمهور فلسطين، برای پيشبرد مذاكرات صلح خواهد بود. اما، محمود عباس هشدار داد که مذاكرات صلح فقط در صورتی موفق خواهد بود كه اسرئيل ساختن شهرکهایی را كه از نظر جامعهٔ بين المللی غير قانونیاند، متوقف كند. خوانندگان این سطور از ساختمان به اصطلاح "ديوار امنيتی" توسط دولت اسرائيل در اطراف اورشليم و كرانهٔ غربی، که مغاير با قوانين بين المللی است، آگاهند. این ديوار مناطق فلسطينینشين را به دو قسمت تقسيم میكند، مانع رفت و آمد آزادانهٔ فلسطينیها به سركارشان و دسترسی آنها به نیازهای اساسی است، و منجر به تخريب خانههای آنان میشود. سازمان ملل شبکهٔ پیچیدهٔ ایستگاههای بازرسی و بستن راهها را در این منطقه "عامل اصلی فقر و بحران انسانی در سرزمین فلسطين اشغالی" دانسته است. چند نفر از ما از تخريب روزانهٔ خانهها، کشتزارها، مدرسهها و بيمارستانها برای ساختن شهرکهای بیشتر در درهٔ اردن اطلاع داریم؟ اين حقیقت، آن جنبهای از اشغال است كه ما كمتر در بارهٔ آن می شنويم و بسياری بر اين باورند كه اين بخش از كرانهٔ غربی به نسبت از خطر دخالتهای اسرائيل مصون مانده است. اما با نگاهی دقیقتر میتوان دريافت كه در اينجا هم گسترش شهرک سازی و كنترل مرزهای کلیدی توسط نيروهای اشغالگر، زندگی اقتصادی را برای فلسطينیها غير ممكن ساخته است. درهٔ اردن منطقهٔ بيابانی دورافتادهای است در امتداد رودخانهٔ اردن که مرز بين كرانه غربی و دولت اردن در شرق محسوب میشود. یک پاسگاه بازرسی اسرائيلی رفت و آمد به دره را به شدت كنترل و از ورود افراد غیرمحلی جلوگيری میكند. اما ما به همراه یک فلسطينی محلی فعال در كارزار "ديوار را متوقف كنيد" توانستيم از ایستگاه بازرسی رد شويم. افسر نظامی اسرائيلی که تفنگی بر دوش داشت، داد زد "در اسرائيل به شما خوش بگذرد!" بيشتر اتومبيلهای فلسطينی نمیتوانند به این آسانی داخل و خارج شوند. ساكنان درهٔ اردن كه بايد برای رفتن به سر كار، بردن فرزندانشان به مدرسه يا بردن همسرشان به بيمارستان از این منطقه بیرون بروند، هر روز با فشار عصبی ناشی از تأخير در ایست بازرسی بنا به "دلايل امنيتی" روبرو هستند. در خود درهٔ اردن، جاده از كنار تاکستانها و مزارع زيتون، درختان نخل و خرما، و گاهی از کنار مجموعههای شهرکهای اسرائيلی دارای استخر، باغچههای پُر شكوفه و چپرهای آٰراسته میگذرد. در اطراف و روبروی اين مجموعههای مدرن، حلبیآبادهای زهوار دررفته، تلّی از آشغال، تخت و میز و صندلی و ساير اثاث خانه دیده میشود. از آنچه به اصطلاح سرزمین فلسطينی كرانهٔ غربی خوانده میشود، همین "خانهها" فقط باقی مانده است. ساكنان این "خانهها" خانه به دوشهایی هستند كه بعد از تخريب خانههایشان توسط بولدوزر برای ساختن باغ و شهرکهای اسرائيلی، مجبور شدهاند در اين نكبت زندگی كنند. منظرهٔ یک تختخواب موقت با تشک و یک بالش، واقعيت اشغال اسرائيل را به ياد می آورد. صاحب این اثاث مجبور است در پی تخريب بدون اطلاع قبلی خانهاش، زير سقف آسمان بخوابد. فلسطينیها در ازای تخريب شبانهٔ خانه و کشتزارهای شان هيچگونه غرامتی دريافت نمی كنند. در جایی ديگر، یک مخزن آب خانگی كه به مصرف آبياری یک تاكستان می رسيد بدون هيچ دليلی معینی، به جز البته قطع معیشت كشاورز فلسطينی، توسط نيروهای اسرائيلی تخريب شده است. نتیجه آنکه در نبود چنان منابع درآمدی فلسطينیها مجبور میشوند به عنوان كارگر ساده در کشتزارهای رو به گسترش اسرائيلی، در شرايطی اسفبار و با دستمزدی ناچيز كار كنند. همه میدانند که حتی كودكان هم در اين کشتزارها كار می كنند، كه جای تعجب نيست زيرا همان چند مدرسه و مركز درمانی باقیمانده در درهٔ اردن نیز دائم در معرض تهدید تخريب از طرف نيروهای اسرائيلی هستند. كارزار "ديوار را متوقف كنيد" با موفقيت عليه تخريب خانههای خانه به دوشها در درهٔ اردن فعالیت کرده است. در آخرين اقدام، تلاش برای جلوگیری از تخريب خانهها، محوطههای نگهداری حيوانات، و منابع آب كشاورزان فلسطينی در الحديده، موجی از حمايت از خانه به دوشها و به تأخیر انداختن تخريبهای بیشتر در این منطقه را به دنبال داشت. از آغاز اشغال سرزمينهای فلسطينی در سال ۱۹۶۷ تا به امروز ۱۸٫۰۰۰ خانه متعلق به فلسطينیها تخريب شده است. و این تهديد همچنان به جای خود باقی است. ساكنان درهٔ اردن در احاطهٔ شهرکها و مناطق نظامی محصوری قرار دارند که تا كنارهٔ رودخانهٔ اردن امتداد می یابند. در واقع آنها در سرزمين خودشان زندانی شدهاند. از همه بدتر آن که همهٔ اينها با تأیيد جامعهٔ بين المللی، و از جمله انگلستان انجام میگيرد. ما این را مرتب میشنويم كه اسرائيل در «جنگ خود عليه ترور» مبارزان فلسطينی را مورد هدف قرار میدهد، اما هرگز دربارهٔ فلسطينیهایی كه در سرزمين خودشان مثل شهروند درجهٔ دوم با آنها رفتار میشود، فلسطينیهایی كه یک روز صبح از خواب بيدار میشوند و میبينند كه خانهشان خراب شده يا مزرعهشان از بين رفته يا اعضای خانوادهشان در ایستگاه بازرسی تحقير می شوند، چيزی نمی شنويم. تا زمانی كه اسرائيل از طرف جامعهٔ بين المللی تحت فشار واقعی قرار نگيرد، احتمال كمی برای از بين بردن اين دستگاه آپارتايد وجود دارد. فقط در آن صورت است که خلق فلسطین خواهد توانست خودش را از درون فقر و تنگدستی بیرون بکشد و زندگی از هم پاشیده شدهاش را از سر بسازد.
برگردان توسط آذین داد- به نقل از مورنینگ استار، روزنامه مترقی چاپ لندن
گرفته از: صداي مردم _ 1386-10-28
|
|
فرهنگ توسعه - 1386 - لطفا مقالهها، نظرها و پیشنهادهای خود را به آدرس info@farhangetowsee.com بفرستید |
