رهبر مبارزات ضد پينوشه چشم از جهان فروبست

نوشته: روبرتو جاركوئرا[1]

برگردان: احمد جواهريان

در روز 6 مارس رهبر حزب كمونيست شيلي گلاديس مارين[2] در سن 63 سالگي پس از 18 ماه مبارزه با بيماري سرطان چشم از جهان فرو بست. به محض اعلام خبر فوتش، مردم براي اداي احترام به او كه همه  زندگي اش را در مبارزه براي جامعه اي عادلانه سپري كرده بود، درمقابل خانه اش جمع شدند.  او نه تنها مورد علاقه كمونيست ها بلكه، سمبل مبارزه عليه ديكتاتوري نظامي آگوستينو پينوشه بين سال هاي 1973 تا 1898 بود. در مراسم به خاكسپاري اين زن مبارز در روز 8 مارس صدها هزار نفر از مردم گرد آمدند و اين مراسم را به بزرگترين تظاهرات مردمي پس از سرنگوني پينوشه تبديل كردند.

مارين از سن 16 سالگي وارد مبارزه شد و در پشتيباني از سالواتور آلنده در انتخابات سال 1964 فعالانه شركت نمود. او در سال هاي 1965 و 1969 و 1973 به نمايندگي از طرف مردم وارد پارلمان شد. او كه رهبر سازمان جوانان را در آن سال ها بود، سازماندهي راهپيمائي عليه حمله تجاوزگرانه آمريكا به ويتنام را به عهده داشت كه از والپاريزو تا سانتياگو به مسافت يك صد كيلومتر ادامه يافت.

او در روز كودتاي نظامي پينوشه ( 11 سپتامبر 1973 ) در ليست سياه 100 نفره ي كودتاچيان قرار گرفت، اما توانست از طريق سفارت هلند به تبعيدي اجباري روانه شود. در ماه مه 1976 به مارين خبر رسيد كه شوهرش جورج مونز[3] ناپديد شده است. هنوز هم هيچ اثري از جسد او پيدا نشده است.

 دو سال بعد او اولين تبعبدي اي بود كه به شكل مخفيانه وارد شيلي شد تا به سازماندهي مخفي حزب بپردازد. همين تلاش ها بود كه در سال 1984 به بار نشست. او در سال 1998 به دبير اولي و در سال 2002 به رهبري حزب برگزيده شد.