|
|
شماره211- بروزرسانی دوشنبه 27/3/1387 بازگشت به صفحه اصلی |
|
گام برداشتن در مسير شكست
اردشير زارعي قنواتي
حزب كارگر بريتانيا در طي سال هاي پس از جنگ عراق بواسطه مشاركت با ايالات متحده در اين جنگ از طرف افكار عمومي و بخشي از بدنه و رهبري ناراضي حزب در شرايط دشواري بوده است. اين وضعيت در سال گذشته موجب كناره گيري " توني بلر " نخست وزير اين كشور از قدرت گرديد و به جاي وي " گوردون براون " به خانه شماره 10 خيابان داونينگ استريت نقل مكان كرد. اين جابجائي قدرت در حزب حاكم بسياري از تحليلگران و سياستمداران را متقاعد به برون رفت از وضعيت موجود كرده و بالقوه مي توانست موقعيت متزلزل حزب كارگر را بهبود بخشد. اينكه خروج تدريجي نيروهاي نظامي بريتانيائي از عراق به عنوان بحث محوري اين انتقال قدرت مطرح مي شد اين باور را ايجاد مي كرد كه بريتانياي براون تصميم به بازنگري در سياست هاي شكست خورده گذشته گرفته است. اما بعدا معلوم گرديد كه درس هاي دوران بلر براي حزب و رهبر جديد آن چندان آموزنده نبوده است و دولت كارگري بريتانيا هم چنان در مسير گذشته قدم برمي دارد. متوقف كردن خروج نيروهاي نظامي از عراق بر طبق قول قبلي براون، نگرش امنيتي به موضوع تروريسم و آزادي هاي اجتماعي در جامعه مدني اين كشور دقيقا در راستاي همين جمود فكري – سياسي بوده است. افكار عمومي بريتانيا در روز 2 مه سال جاري در انتخابات شهرداري هاي اين كشور درس تلخي به حزب حاكم كارگر داده و رتبه اين حزب را از اول بودن به سومي در پشت سر حزب محافظه كار و ليبرال دمكرات با تنها 24 درصد آراي ملي تنزل دادند. در اين انتخابات حزب محافظه كار " ديويد كامرون " با 44 درصد و حزب ايبرال دمكرات با 25 درصد در رتبه اول و دوم قرار گرفتند و جالب تر اينكه شهرداري لندن كه يكي از جايگاه هاي سنتي حزب كارگر از دست آنان خارج و به كانديداي محافظه كاران رسيد. بسياري از تحليلگران و حتي سياستمداران ارشد حزب كارگر اين نتايج فاجعه بار كه در 40 سال اخير بزرگترين شكست براي حزب كارگر بوده است را هشداري براي رهبري حزب جهت اصلاح مسير تلقي كرده بودند. شامگاه روز 11 ژوئن مجلس عوام بريتانيا لايجه پيشنهادي گوردون براون مبني بر افزايش مدت بازداشت موقت مظنونان به تروريسم را با اكثريت 315 راي در مقابل 306 راي، تصويب كرد. اين پيروزي براي نخست وزير در شرايطي به دست آمد كه به نظر مي رسد با توجه به راي منفي احزاب مخالف محافظه كار، ليبرال دمكرات و 36 نماينده شورشي حزب كارگر از جمله 7 وزير پيشين و پيوستن اقليت 9 نفري حزب راستگراي پروتستان هاي وحدت گراي ايرلند شمالي به فراكسيون هوادار براون، به نوعي شكست نخست وزير تلقي شده است. مخالفان براون را براي دستيابي به راي اين حزب كوچك راستگرا به پرداخت رشوه سياسي به آنان متهم كرده اند در صورتي كه وي اين اتهام را رد كرده و مخالفان را به بي توجهي به خطرات امنيتي متهم مي كند. هر چند كه افزايش 28 روزه بازداشت موقت متهمان به 42 روز تنها در ظاهر مي تواند حساسيت اين موضوع را به ميان آورد اما بحث اصلي در آنجا است كه برخلاف وعده هاي اوليه نخست وزير، تحولات جديد هيچ تغيير خاص و ملموسي را در فضاي سياسي كشور بوجود نياورده است. سقوط آزاد حزب كارگر كه از چند سال پيش آغاز شده است هم اكنون با انتخابات محلي ماه مه و مصوبه 11 ژوئن هم چنان در مسير منفي موجود، بيش از پيش تثبيت مي شود. چنانچه رهبران ارشد حزبي در آينده نزديك نسخه هاي اورژانسي براي بازسازي موقعيت حزب ارائه نكنند بدون شك حزب رقيب محافظه كار در انتخابات پارلماني آتي جانشين آنان خواهد شد. در طي يك سال گذشته نيز تحولات بريتانيا اثبات كرده است كه گوردون براون برخلاف تصوير اوليه توانائي اين تغيير را در درون حزب و جامعه انگلستان نداشته و در وضعيت قابل اعتنائي قرار ندارد. شايد سوسيال – دمكراسي اروپائي كه به طور معمول يكي از شاخه هاي اصلي آن در درون حزب كارگر بريتانيا آبياري مي شده است و در دو دهه گذشته با نظريه پردازي " آنتوني گيدنز " مبني بر تجديدنظر در اصول كلاسيك خود مسير تازه اي را در مقابل احزاب سوسياليست قرار داده است در شرايط كنوني به پايان راه خود رسيده باشد. هم اكنون با توجه به شكست حزب كارگر در بريتانيا و قبل از آن شكست هاي سوسيال دمكرات ها در آلمان، فرانسه و ايتاليا، ضرورت تجديدنظر در اين مسير كاملااثبات شده است و ديدگاه اصولگرايان سوسياليست مبني بر بازگشت به مباني اوليه و تعهدات اجتماعي به دولت هاي رفاه آخرين اميد براي بقاي چنين احزابي به حساب آيد.
24/3/87
|
|
فرهنگ توسعه - 1387 - لطفا مقالهها، نظرها و پیشنهادهای خود را به آدرس info@farhangetowsee.com بفرستید |
