|
|
شماره 216 - بروزرسانی سه شنبه 11/4/1387 بازگشت به صفحه اصلی |
|
برای مترجمان توده ای
خدامراد فولادی
میلِ سوختن
چراغ اش میلِ روشنایی داشت که با تاریکی نمی آمد کنار سکوت را کنار زد با اندیشه ی چراغ و سوخت سوخت سوخت تا روشن شد میلِ سوختن در من پیشِ پای ام - از آن- روشن است امروز.
1387
گیلاس های سرخِ همزاد* باید صبر می کردیم تا گیلاس هایمان برسند و کاملاً سرخ شوند و حرف ها و عملِ رنگ سرخ بگیرند و اشغال کند سرخی سرتاسرِ رویاهایِ تعبیر شونده ی تاریخی مان را. - که دستِ هیچ متافیزیک بهره نداشت و ندارد از حقیقت دیالکتیک اش- چلچراغِ گیلاس های همزادمان که روشن شد دیگر کم نیاورده ایم از روشنایی وفهم و جهان را سراسر بریده ایم آگاه به اندازه ی قد و قواره ی انسانِ آینده. ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ *برداشت از شعر فروغ |
|
فرهنگ توسعه - 1387 - لطفا مقالهها، نظرها و پیشنهادهای خود را به آدرس info@farhangetowsee.com بفرستید |