|
|
شماره 220 - بروزرسانی دوشنبه 24/4/1387 بازگشت به صفحه اصلی |
|
یا وارد بحث شوید یا سکوت پیشه کنید ن. اکبری
هراس از برخورد و طعنه زدن بدون نام بردن از طرف، همه و همه، نشان از عدم توانایی و استدلال دارد. صریحا بگویم که دومقالهی اخیر آقای صادق شکیب مصداق چنین وضعیتی است. اگر از چیزی ناراحتیم و آن را مردود میدانیم، هیچ دلیلی برای پوشیده گویی وجود ندارد. متاسفانه کاری که آقای شکیب می کنند نه تنها روشنگرانه نیست بلکه ضد روشنگری و ضد فرهنگ گفتگو است. اینکه از حریف نام نبریم و استدلالهایش را نیز مطرح نکنیم و یکسره به قاضی رویم و راضی برگردیم و طرف خیالی را متهم به خود بزرگ بینی و عقدههای روانی کنیم، نه تنها اقدامی بیهوده بلکه اقدامی مخرب است و باید به سرعت در برابر آن واکنش نشان داد و از ترویج چنین ادبیاتی در جامعه مطبوعاتی جلوگیری کرد. در زمانی که نیروهای چپ با یکدیگر اختلاف نظر دارند و به جای بحث، اقدام به مچ گیری می کنند و قادر نیستند به مباحث نظام داده و آن را مفید و کارساز کنند، تصور کنید مقالاتی از این دست که شکیب تا کنون دو فقره از آنها را نگاشته،«تشکیل شورای ملی صلح و قلقلک کج اندیشان» و «خطر جنگ امپریالیستی، صلح و اتحاد نیروها»، به کدام احساسات و کدام تسویه حسابها دامن خواهد زد؟ واقعا چه چیز مفیدی در این دو نوشته وجود دارد؟ آقای شکیب، اتهام زنی به موجودات خیالی هیچ مشکلی از چپ حل نمی کند که هیچ، بلکه به مشکلات دامن می زند. این یک رفتار رسانهای نیست بلکه بیشتر رفتار یک پیاده نظام حزبی است. افراد حق اظهار نظر دارند و ما نیز حق داریم آنان را بی پروا و شجاعانه مورد نقد قرار دهیم ، نه اینکه اقدام به روانکاوی افراد کنیم. شما با کدام صلاحیت چنین اظهار نظرهایی میکنید. شما صرفا حق دارید استدلالهای طرف مقابل را بشکافید و موانع و انحرافات نظری را متذکر شوید تا بحث از این مسیر جریان یابد و خوانندگان نیز قضاوت کنند. آقای شکیب شما انسان رنج دیده و صادقی هستید.بسیاری از مطالب شما برای من بسیار آموزنده و جالب توجه بوده است اما رویکرد شما را در دو مقالهی اخیر بسیار مخرب تشخیص دادم . بهتر است در این موارد یا کاملا وارد بحث و معرکه شوید و یا سکوت پیشه کنید. |
|
فرهنگ توسعه - 1387 - لطفا مقالهها، نظرها و پیشنهادهای خود را به آدرس info@farhangetowsee.com بفرستید |
