شماره  237 - بروزرسانی یکشنبه 10/6/1387                           بازگشت به صفحه اصلی

پُرسش

منوچهر آتشی

 

این ابرهای سوخته‌ی سوگوار

تابوت آفتاب را به کجا می‌برند؟

این بادهای تشنه، هار و حریص‌وار

دنبال آبگون سراب کدام باغ

پای حصارهای افق سینه می‌درند؟

                      ***

کنون درخت لخت کویر

پایان ناامیدی

و آغاز خستگی کدامین مسافر است؟

مرغان رهگذر

مرگ کدام قاصد گم‌گشته را

از جاده‌های پرت به قریه می‌آورند؟

                      ***

ای شب! به من بگو

کنون ستاره‌ها

نجواگران مرثیه‌ی عشق کیستند

هنگام عصر بر سر دیوار باغ ما

باز آن دو مرغ خسته چرا می‌گریستند؟

 

فرهنگ توسعه - 1387 - لطفا مقاله‌ها، نظرها و پیشنهادهای خود را به آدرس info@farhangetowsee.com بفرستید