آن یهودی می گذشت از برزنی

ممتلی جان وی از کبر و منی

بود  با پندار خود  در گفتگو

از قضا  بگذشت مولانا  بر او

پیش مولانا  در آمد آن جهود

چونکه غالب بر  وجودش شبهه بود

گفت از او پرسم سوالی،گر جواب

گویدم  بر شیوه  اهل  صواب

معتقد گردم ، مرید او شوم

بعد ار این اندر طریق او روم

روی ، پس آورد سوی مولوی

گفت دارم پرسشی گر بشنوی

به بود  دین شما ، یا دین ما ؟

گفت مولانا :  یقین دین شما

چونکه در اندیشه این فکرش نبود

گشت حیران اندر این پاسخ جهود

آنکه به داند ز خود بیگانه را

می سزد وی نسبت فرزانه را

الحق این فرزانه دردانه ای است

در طریق حق نکو فرزانه ای است

می سزد بگزینمش گر پیر خویش

بگسلم از فیض او زنجیر خویش

پس شـــهادت داد و شـــد  از مومنین

رهـــروان را ، راه مـــی باید چنـــین