چهره اجتماعی در آلمان تغيير می‌کند!

فرهادبامداد

به دنبال موفقیت حزب «چپ» در انتخابات ماه سپتامبر سال جاری در آلمان، که از جمله با پشتیبانی اعضا و برخی از رهبران سندیکاهای مختلف آلمان ممکن شد، در روز اول اکتبر در شهر فرانکفورت به منظور ایجاد ارتباطات در سطح کشوری بین هواداران این حزب در سندیکاهای آلمان همایشی تحت عنوان «کنگره فدرال» توسط فعالین سندیکایی برگزار شد. در این کنگره سراسری صد تن از سندیکالیست‌ها شرکت داشتند. رئیس سندیکای مشاغل خدماتی در اشتوتگارت، «برند ریکسینگر» در نطق افتتاحیه خود خاطر نشان کرد که با ورود حزب چپ آلمان به مجلس فدرال، «برای اولین بار یک تالی و آلترناتیو چپ قابل توجهی در مجلس وجود دارد.» بدین ترتیب «جریان قدرتمندی در مجلس علیه سیاست نئولیبرال عمل خواهد کرد» و می‌تواند علیه برنامه‌های «ائتلاف بزرگ» بین رهبری راست‌گرای حزب سوسیال دموکرات و احزاب مسیحی به افشاگری بپردازد و یورش آنها را به ساختارهای خدمات اجتماعی، مانند بیمه‌های بیکاری، بیماری و بازنشستگی و همچنین ایجاد تسهیلات قانونی برای اخراج کارگران و کارمندان، و افزایش مالیات‌های غیرمستقیم در برابر تقلیل سطح پرداخت مالیات درآمدهای بزرگ و غیره مقاومت کرده و پاسخ شایسته بدهد.

به نظر ریسینگر چگونگی عملکرد(سرمایه‌داری سهام‌داری بورس‌باز) واقعاً موجود هنوز برای ‌بخش‌های بزرگی از سندیکالیست‌های آلمان روشن و شناخته شده نیست. از این رو «چپ»‌ها باید خصلت (وحشیانه-‌ فاشیستی) این سرمایه‌داری افسار گسیخته را افشا کنند و قاطعانه علیه آن موضع بگیرند. او از جمله «خواستار تقلیل ساعات کار هفتگی با حفظ حقوق کامل، مبارزه برای افزایش مکفی سطح دستمزدها و سازمان دهی مبارزات در مراکز تولیدی به منظور حفظ آنها و ممانعت از انتقال این مراکز به کشورهای دارای نیروی کار ارزانتر شد». یورش سرمایه‌داری برای باز پس گرفتن دستاوردهای اجتماعی را نمی‌توان از طریق «توافق»ها خنثی کرد، بلکه تنها «از طریق مبارزات قاطعانه کارگری می‌توان بدان تحقق بخشید». او خواستار آن شد که سندیکاها مواضع سیاسی در باره مسائل و بحران اجتماعی- اقتصادی اتخاذ کنند. وظیفه سندیکا‌ها «ایجاد تفاهم با سرمایه‌داری موجود نیست، بلکه باید با ارائه تالی و آلترناتیو اجتماعی» علیه آن فعال شوند. « آلترناتیوی که بر پایه همبستگی اجتماعی قرار داشته و با اهداف دموکراتیک و مطابق با موازین برای حفظ محیط زیست» همراه باشد. برای موفقیت چنین برنامه‌ای ضروری است که جنبش نیرومند اعتراضی خارج از پارلمان در کنار حزب «چپ» وارد صحنه مبارزات اجتماعی گردد. او «سازمان‌دهی چنین جنبشی» را وظیفه عاجل و گریزناپذیر اعلام نمود.

سخنرانان متعدد دیگری نیز تاکید کردندکه تغییرات اجتماعی به سود مردم «تنها با سازمان‌دهی مردم و فعالیت آنان ممکن می‌گردد.» در جلسه‌ی آینده مشاوره در اواسط ماه نوامبر قرار است با بررسی نتایج به دست آمده، تداوم مبارزه تضمین شود.

اشاره می‌شود که رهبری سندیکاهای آلمان تا چندی پیش به طور کامل در اختیار نیروهای راست‌گرا بود که سیاست خود را در انطباق با سیاست راست حزب سوسیال دموکرات در ایجاد تفاهم و «توافق» با سرمایه‌داران قرار داده بودند. هفت سال حکومت شرودر سوسیال دموکرات با فیشر از حزب سبزهای آلمان که با به اصطلاح رفرم‌ها به تقسیم ثروت از پایین به بالا، یعنی با نبرد طبقاطی از بالا به پایین همراه بود، قطب‌بندی اجتماعی تشدید شد، قطب ثروت و فقر به شدت چشمگیرتر شد. در چنین وضعی شرایط اجتماعی- اقتصادی برای ایجاد حزب «چپ» به وجود آمد، که بلافاصله چند هفته پس از تشکیل آن با 7/8% آرا 54 کرسی نمایندگی در «بوندستاگ»، پارلمان فدرال را به دست آورد. ایجاد جریان سندیکایی چپ در درون سندیکا‌های آلمان و تدارک سازماندهی ارتباطی بین هواداران آن را باید اقدامی پر اهمیت  در جهت تغییر چهره اجتماعی در آلمان ارزیابی کرد. اعضا و هواداران حزب کمونیست آلمان، هم در این دو سازماندهی، و هم در ائتلاف‌های محلی چپ‌ها در شهرها و مراکز مختلف، از جمله در غرب آلمان، فعالانه شرکت دارند.