|
مزدوران در عراق
جرمي اسكاهيل
بابک پاکزاد
زماني كه پرزيدنت بوش در روز سهشنبه
براي ايراد سخنراني از سكوي خطابه بالا رفت، پنج خانوادهی آمريكايي خبري را
دريافت كردند كه ديگر عادي شده بود: بستگان آنها در عراق كشته شده بودند. اما
در اين مورد خاص، آن طور كه در گزارشهای خبري مطرح شد، قربانيان نه «غيرنظامي»
بودند و نه از سربازان ايالات متحده، آنها مزدوران تعليم ديدهاي بودند كه از
سوي يك كمپاني خصوصي خدمات امور نظامي، واقع در كاروليناي شمالي، به نام _Black
Water USA به عراق اعزام شده بودند. اين كمپاني در اواخر سال 2004 هنگامي كه
چهارتن از نيروهايش در فلوجه، كانون اغتشاش سنيها به دام افتاده و در آتش
سوختند تيترها را به خود اختصاص داد; دو جسد سوخته و شرحه شرحه شده ساعتها از
پل آويزان و در هوا معلق بودند. اين حادثه به نقطهی عطفي در جنگ بدل شد و
جرقهاي بود براي آن كه فلوجه به طور مكرر به محاصرهی نيروهاي آمريكايي درآيد
و همچنين به دامن زدن مقاومت عراقيها كه تا امروز اشغال اين كشور را با
مشكلات جدي مواجه كرده كمك كرد.
حال كه دوباره Black Water اخبار را به خود اختصاص داده، بايد به ياد آورد كه
جنگ چگونه خصوصيسازي شد. روز سهشنبه، يكي از هليكوپترهاي كمپاني در يكي از
مناطقي كه در آن ميزان اغتشاش بسيار بالا است منهدم شد.
افراد كشته شده براساس قرارداد 300 ميليون دلاري كمپاني Black Water با وزارت
امورخارجه در سال 2003 مسووليت حفظ امنيت شخصيتهاي سياسي و ديپلماتها را
برعهده داشتند و براساس قرارداد بدون مناقصه كمپاني، محافظت از حاكم موقت عراق،
پل برمر را به عهده داشتند. زلماي خليلزاد سفير كنوني ايالات متحده كه او نيز
تحت محافظت Black Water است گفت كه براي ديدن اجساد به سردخانه رفته است. وي
تصريح كرد شرايط و چگونگي مرگ آنها به دليل «آشفتگي و اغتشاش جنگ» نامشخص است.
بوش به هنگام سخنراني هيچ اشارهاي به سقوط هليكوپتر نكرد اما به هر موضوعي كه
خصوصيسازي جنگ را محور سياست وي در عراق قرار دهد پرداخت كه خلاصهی آن نياز
به افزايش نيرو است. پرزيدنت كنگره را به تاييد افزايش 92 هزار نيروي جديد طي
پنج سال آتي فراخواند. سپس او به كمپانيهاي خصوصي برای تامين نيروي نظامي
اشاره كرد.
بوش اعلام كرد: «چنين كمپانيهايي بيشتر شبيه نيروهاي احتياط و ذخيرهی ما عمل
ميكنند. اگر به ما اجازه داده شود شهرونداني با مهارتهاي مورد نظر براي انجام
عمليات در خارج از كشور جذب كنيم. بار سنگين نيروهاي نظامي را كم كردهايم».
اين پيشنهاد به اختصار همان كاري است كه دولت پيشاپيش انجام داده است. اقدامي
كه به شكلي وسيع بدون اطلاع مردم آمريكا و با ارايهی حداقلي و محدود آن در
كنگره صورت گرفته و انقلابي در امور نظامي برپا كرده است. بوش و همپيمانان
سياسياش با استفاده از دلارهاي ماليات دهندگان آزمايشگاهي را راهاندازي كرده
و امورش را به پيش ميبرند كه عراق فرانكشتين دست پرورده آن است.
تا امروز پيمانكاران خصوصي دومين «نيرو»ي عمدهی بزرگ در عراق بودهاند. در
آخرين سرشماري، حدود 100 هزار پيمانكار در عراق حضور داشتند كه 48 هزار نفر به
عنوان سرباز خصوصي مشغول به كار بودند. بر اين سربازان تقريبا هيچ نظارت يا
محدوديت قانوني موثري حاكم نيست.
برخي از اين پيمانكاران يكهزار دلار در روز دستمزد ميگيرند كه بسيار بيش از
سربازان ارتش است. بيش از هر چيز ديگر، اين نيروها از زاويهی سياسي يك راهحل
محسوب ميشوند چرا كه مرگ پيمانكاران در آمارهاي رسمي به حساب نميآيد.
پيشنهاد پرزيدنت مبني بر استفاده از كمپانيهاي نيروهاي ذخيره فقط ايدهی وي
نبود، بلكه نسخهی آن در بخش خصوصي، دو سال پيش از سوي اريك پرينس يك مگا
ميليونر محافظهكار و مالك Black Water USA و مردي كه سالها دركار جمع آوري
مجدد مزدوران به عنوان نيرويي مشروع بوده ارايه شد. در اوايل سال 2005، پرينس -
كه يكي از حاميان مالي عمده بوش و يارانش است- ايدهی افزودن يك «بريگاد
پيمانكار» به ارتش رسمي را در يك كنفرانس نظامي مطرح كرد. پرينس اعلام كرد: «در
پنتاگون برخي نگرانيها در مورد افزايش ابعاد ارتش وجود دارد. مقامات رسمي
ميخواهند 30هزار نفر ديگر را وارد ارتش كنند و آنها از هزينهی 6/3 تا چهار
ميليارد دلاري اين اقدام سخن ميگويند. خوب، به حساب من، اين مبلغ ميشود معادل
135 هزار دلار به ازاي هر سرباز، ما مطمئنا ميتوانيم كار را ارزانتر انجام
دهيم».
پرينس مردي تنها با يك ايده نبود. او مردي بود كه ارتش خود را نيز به همراه
داشت. Black Water در 1996 با يك كمپ آموزشي نظامي كار خود را آغاز كرد. امروز
قراردادهاي اين كمپاني تا عمق ارتش و آژانسهاي اطلاعاتي امنيتي رسوخ كرده و
حتي ارايهی خدمات به افراد رده بالاي كاخ سفيد را نيز در برميگيرد. اين
كمپاني به عنوان يك « Praetorian Guard » بسيار نخبه براي جنگ جهاني عليه ترور
با بزرگترين پايگاه نظامي خصوصي در جهان با ناوگاني هوايي مشتمل بر 20 هواپيما
و 20هزار سرباز آماده، موقعيت خويش را تحكيم كرده است. جمعشدن چنين قدرتي در
دست يك كمپاني كه توسط حامي مالي پرزيدنت اداره ميشود تحقق همان «مجتمع صنعتي-
نظامي» است كه پرزيدنت آيزنهاور در 1961 عليه آن هشدار داده بود.
خصوصيكردن هر چه بيشتر ماشين جنگ كشور اثراتي مخرب بر آيندهی دموكراسي
آمريكا در پي خواهد داشت.
منبع: Los Angeles Times
برگردان: بابك پاكزاد |
