|
١٩ بهمن
احمد زاهدي لنگرودي
شعر نميشود نگاهي
كه بنشيني و باز
باد بيايد
ورقها را ببرد
هرجا كه شعر از حادثه جا ميماند
پير ميشويم
هر بار يكي از ما كم.
كم كم فراموش ميكنيم كه هستيم
وقتي شمارش ميلهها تمام ميشود
سكوت، سرنوشت محتوم پرنده
سكوت، فرياد قفس است.
و در نگاه پرنده، باد
آنگاه
توفنده
اما
بيصدا
و امروز ١٩ بهمنماه
نگاه
و از خاطره شعري كه نميتوان
ردي سرخ تنها
و تماشاي عبور حادثه
|
