ترور هدایت شونده 

آ. سافارین
برگردان:ا. م. شیزلی

گروه های «تندرو» مهم ترین ابزارسیاست خارجی غرب

روز چهارشنبه در لبنان، از شدت درگیری بین ارتش لبنان و شورشیان گروه «فتح الاسلام» که، پایگاه آن‌ها در اردوگاه «نهرالبارد»، در نزدیکی شهر تریپولی واقع است، کاسته شد. در جریان این درگیری‌ها، از آتش سلاح‌های سنگین از جمله خمپاره انداز و توپخانه استفاده شد، که مجوعا ٨٠ نفر از هر دو طرف کشته شدند. البته، تعداد کشته دقیق نیست. هنوز ممکن است تعدادی کشته، در زیر آوار ویرانی‌های ناشی از تیراندازی‌های سنگین، مانده باشند.
مردم از احتمال شروع مجدد درگیری‌ها احتیاط نموده و اردوگاه را که، طی سه روز هدف آتش توپخانه و تانک‌ها بود، ترک می کنند. بخش اعظم آن‌ها به اردوگاه «بداوی»، اردوگاه دوم پناهندگان در نزدیکی تریپولی روی آوردند. در این اردوگاه ١۵ هزار پناهنده زندگی می کـنند.
حداقـل بیش از بیست سال، چنین درگـیری که «فـتح الاسلام» آن را مناقشه فلسطین- لبنان می نامد، اتفاق نیافتاده است. این گروه نه چندان بزرگ و کم‌تر شناخته شده، ماه نوامبر سال گذشته از سازمان «فتح الانتفاضه» منشعب شد. خود سازمان «فتح الانتفاضه» نیز، در سالهای دهه ٨٠ از سازمان «فتح» جدا شده است. به عقیده منابع فلسطینی « فـتح الاسلام» با القاعده ارتباط دارد.
۲۵٠نفر ازاعضای «فتح الاسلام»، در حدود یک سال پیش از عراق به لبنان آمده‌اند. از همین رو، بخش بزرگ جنگجویان«فتح الاسلام»، فلسطینی نیستند. اتباع اردن، عربستان سعودی، یمن، مصر، مراکش و هم‌چنین لبنان در صفوف آن‌ها هستند.
دولت لبنان پس آغاز درگیری‌ها، باصدوراطلاعیه ای، اعلام کرد که، سازمان امنیت کشور سوریه همسایه، از سازمان «فتح الاسلام» برای متشنج کردن اوضاع داخلی لبنان استفاده می کند. به دنبال آن، دولت لبنان از حمایت کامل دوستان غربی خود برخوردار گردید. جرج بوش رئیس جمهور آمریکا، سوریه را مسئول مستقیم این حوادث دانست و اعلام کرد که: « شکی نیست که سوریه در حوادث لبنان دخیل است. اما، من برای متهم کردن سوریه باید اطلاعات کاملی داشته باشم». یعنی، با این‌که آمریکائی‌ها فاقد اطلاعات کامل هستند ولی، شکی در دخالت سوریه ندارند. آمریکا و انگلیس قبل از اشغال عراق هم، به بهانه های تبلیغاتی تقـریبا مشابهی متوسل شدند. در مورد وجود سلاح‌های کشتار جمعی در عراق، اطلاعات دقیقی نداشتند. اما، یقین داشتند که بغداد چنین سلاح‌هایی را در اختیار دارد. ولی، پس از اشغال عراق، خیلی زود معلوم شد که همه این  اتهامات بی اساس بوده است. اما دیگر، آن‌چه که نباید روی می داد، اتفاق افتاده بود.
حوادث پیرامون لبنان نیز درست در همان مسیری پیش می‌رود. در حالی که، هیچ‌گونه سند و مدرکی ندارند، درمورد رابطه «فـتح الاسلام» با «القاعده» و سوری‌ها تائیدات فراوانی ارایه می دهند. همچنانکه هیچ دلیلی برای آغاز درگیری مجدد ندارند.
 لازم به یادآوری است که، گویا غوغا، پس از آن‌که پلیس، درصدد دستگیری چند نفـر فلسطینی در اردوگاه «نهرالبارد»، به بهانه سرقت از بانک، برآمد، شروع شد. در هر حال خود این موضوع که، مسئله‌ای مقاومت در مقابل دستگیری چند نفر باعث یک جنگ تمام عیار سه روزه با استفاده از تانک و توپ شده باشد، مشکوک است. چنین استنباط می شود که ریشه این بحران نیز،هم‌چون همه دشواری‌هایی که دامن گیر لبنان شده است، از خارج آب می خورد. خصلت مشابه حوادث لبنان و فلسطین به‌خودی خود جالب توجه است. هـفته گذشته، (بدون دلیل خاصی) درگیری مسلحانه بین گروه‌های فلسطینی آغاز شد و پس از آن، شهر سیدروت اسرائیل هدف موشک‌های دست ساز«قسام» قرار گرفت که، در پی آن، نیروی هوایی دولت یهودی «جواب آتش» را داد. و تقریبا بلافاصله بعد از این‌ها، ( بازهم بدون هیچ دلیل خاصی) درگیری بین یک گروه تندرو در یکی از اردوگاه‌های فلسطینی با ارتش لبنان شروع شد. آیا این یک روی داد اتفاقی بود؟ احتمال نمی رود!
بسیار محتمل است که، سازمانهای امنیتی غرب و متحد اسرائیلی آن‌ها، صحنه گردان این بازی‌ها هستند. آن‌ها، از مدت‌ها پیش، برای اجرای عملیات تروریستی،  به تشکـیل گروه‌های تندرو مشغول هستند که بلافاصله مسئولیت حادثه را به عهده طرفی می اندازند که هیچ ارتباطی با این گروه‌ها ندارد. مثلا، سازمان «اخوان المسلمین» که در بسیاری از کشورهای خاور نزدیک به عنوان یک گروه تروریستی شناخته می شود، دارای دفتر نمایندگی درانگلستان بوده و برای اعلام مواضع خود، از رسانه های جمعی این کشور استفاده می کند.
در واقع، اعمال «فـتح الاسلام» (گروهی کوچک، کم‌ترشناخته شده، متشکل از غیر فلسطینی ها که گویا تحت حمایت سوریه هم هست)، نمونه کلاسیک استفاده از اقدامات تروریستی در جهت منافع غـرب می باشد.
در کنگره جهانی سازمان‌های اطلاعاتی، به‌طور کلی صحبت از مبارزه این سازمان‌ها برعلیه تروریسم بین‌المللی لزومی نداشت، بلکه ، آن‌ها می بایست بر سر عدم استفاده از گروه‌های تروریستی برای اجرای مقاصد خارجی دولت‌های خود توافق می نمودند. اما، به این هم نمی‌توان دل بست! مسئله این‌جاست که، «تروریسم بین المللی»، بر خلاف آن‌چه که گفته می شود، نه بر علیه منافع غرب، بلکه، برعکس، درست بر علیه آن کشورهایی که مخالف تجاوزگری‌های آمریکا و متحدان خاورمیانه‌ای آن‌ها هستند، مورد بهره برداری بسیار مؤثری قرار می گیرند. پیش از همه، سوریه، یکی از این کشورهاست. اما، کشورهای عربستان سعودی، یمن، مصر و الجزایر با این‌که ظاهرا سیاست مستقل خود را پیش می‌برند، دوستان آمریکا محسوب می شوند.
از نظر ما، به هیچ‌وجه تنها این کشورها جزو اهداف تروریستی نیستند. زیرا، شکی نیست که، روسیه نیز همیشه جزو اهداف مهم تروریست‌ها و حامیان غربی آن‌ها بوده و می‌باشد. دو جنگ تحمیلی در جمهوری چچن مؤید قطعی این ادعا‌ست.
 
یادآوری مترجم: هم‌چنانکه دراین نوشته پیش بینی شده بود، درگیری بین ارتش لبنان و گروه «فتح الاسلام» امروز (٣٠ ⁄ ۵  ⁄ ۲٠٠٧) مجددا آغاز شد.
     
سووتسکایا راسیا، شماره٧٢(١٢٩٧٩)، تاریخ٢٤⁄۵⁄٢٠٠٧