ازدواج موقت

سی‍ّّد محم‍ّّد صدرالغروی

sadrolgharavi@yahoo.com

تحولات کنونی، اکنون بر محور سنت گرایی و نو گرایی استوار است که اگر بر آن وضعیت جهانی، نقش حساس ایران در منطقه و رقابت سنتی انگلستان و امریکا در کشورهای نفت خیز را هم اضافه کنیم، منظره کامل تری در برابرمان قرار می گیرد. منظره ای که بحث را تا چالش های تاریخی ارتقاء می دهد و آرایش قوای اجتماعی، نقش اصلی را دارد.

چالش نوین در جامعه ایران در فاصله زندگی میان اقشار پایینی جامعه که عمدتاً مزد بگیران، کارگران و کشاورزان هستند با افرادی که کوشش خواهند کرد پیوند خود را با سرمایه داری جهانی تقویت کنند، می باشد.

اگر از این عمق فاصله گرفته و بخواهیم به صحنه سیاسی باز گردیم، واقعیات زیر خود را در برابر ما قرار می دهند:

سنت گرایان و نوگرایان، اکنون پیرامون دو سنگر سامان یافته اند که هر دو سنگر به دلایل و شرایط اجتماعی – سیاسی ایران وضعیت دوگانه ای دارند.

سنت گرایان که به سنتی ترین شیوه ها متکی اند، به دلیل ریشه های مستحکم اجتماعی – اقتصادی، می توانند دارای قدرت اجتماعی کارآمدی باشند. قدرت و توان اقتصادی سنت گرایان و سازمان یابی آن ها، در کنار سنت های ریشه دار در جامعه، همچنان در خدمت آنها جریان دارد و احتمال گسترش آن نیز می رود.

در عین حال پایگاه گسترده اجتماعی نوگرایان در ایران چنان است که به این آسانی نمی توان از وحدت سازمانی آن ها سخن گفت. این طیف در نخستین گام باید مرزهای خودی و غیر خودی را پشت سر بگذارد.

دسته بزرگ نو اندیش ها، از مردمی ترین پایگاه های اجتماعی به حرکت درآمده اند. در دانشگاه ها و دانشکده ها کشاکش بین اکثریت دانشجویان خواهان تحولات و اقلیت وابسته جریان دارد.

این جدال در تقابل اندیشه با سنت خود را نشان می دهد و چالش نو و کهنه بدین ترتیب ادامه دارد.

در حالی که دنیا در پی موج سوم فمینیسم است، ما در ایران هنوز در تب و تاب نگاه جنسیتی هستیم. مشکلات جامعه ایرانی، قبل از این که مشکلات جنسیتی باشد، مشکلات اخلاقی است.

در ایران امروز ازدواج موقت بناست به اهرمی برای حل مشکل ازدواج جوانان بدل شود.

 آن که از راه حیله ورزی ثروت فراهم آورده، چه عنوان ازدواج موقت باشد، چه نباشد، همواره کار خود را به انجام می رساند.

حل مشکل جوانان، با اجازه بروز یافتن حل می شود. جوانان اجازه و مجال بروز توانایی ها و استعدادهای خود را در مملکتی می خواهد که متعلق به اوست. در سال های اخیر تنها جوانانی به چرخه مدیریتی راه یافته اند که رابطه سببی و نسبی داشته و مجیز گو بوده اند.

معضل ازدواج موقت، نه معضل جوانان که مشکل دیگران را حل می کند!