لوس آنجلس تایمز:

 دروغ‌پراکنی پيرامون تصميم دولت چاوز- تعطیلی تلویزیون RCTV

رسواترين تلاش RCTV برای سرنگون کردن چاوز در جريان کودتای نافرجام عليه او در ۱۱ آوريل ٢٠٠۲ اتقاق افتاد. طی دو روز قبل از کودتا، RCTV برنامه‌های عادی خود را متوقف کرد و به پخش بدون وقفه اعتصابی که هدفش سرنگون کردن چاوز بود، پرداخت. رودی از تحليل‌گران به حملات گزنده و بدون وقفه عليه او ادامه داد، بدون آن‌که به دولت امکان پاسخگويی بدهد. در ادامه، RCTV فراخوان‌ها و بيانيه‌هايی را در جهت تشويق مردم به شرکت در راه‌پيمايی ۱۱ آوريل که هدفش سرنگون کردن چاوز بود، پخش کرد و به آن راه‌پيمايی پوشش بدون وقفه داد. هنگامی که راه‌پيمايی به خشونت کشيده شد، RCTV و Globovision ويدئو‌های دستکاری شده‌ای را پخش کردند که هواداران چاوز را مسئول کشته‌ها و زخمی‌شدگان معرفی می‌کرد. پس از آن‌که نظاميان شورشی چاوز را سرنگون کردند و او به مدت دو روز از ديد عموم ناپديد شد، پوشش جانبدار RCTV در عمل به فتنه‌انگيزی تبديل شد. هزاران هوادار چاوز به خيابان‌ها ريختند و خواهان بازگشت او شدند، اما RCTV و ديگر ايستگاه‌های تلويزيونی حتا خبری از آن را پخش نکردند.

منبع: لوس آنجلس تايمز ، ٣٠ مه ۲٠٠٧

نويسنده بارت جونز

برگردان: ع. سهند

عدالت

دروغ‌پراکنی پيرامون تصميم دولت چاوز

امتناع هوگو چاوز، رييس‌جمهور ونزوئلا، از تمديد پروانه فعاليت «راديو کاراکاس تلويزيون  «(Radio Caracas Television) ممکن است اين نگرانی را موجه جلوه دهد، ‌که چاوز دارد آزادی بيان را سرکوب و هر صدايی را که او را نقد کند، خاموش می‌کند.

«عفو بين‌الملل»، «ديده‌بان حقوق بشر»، «کميته حمايت از روزنامه‌نگاران» و اعضای پارلمان اروپا، سنای آمريکا و حتا پارلمان شيلی هم بسته شدنRCTV ، قديمی‌ترين شیکه تلويزيون خصوصی ونزوئلا را محکوم کرده اند. بدگويان چاوز بعد از آن‌که او روز سه شنبه «گلوبو ويژن»(Globovision)، يکی ديگر از شبکه‌های اپوزيسيون را در بين «دشمنان ميهن» قرار داد، به مهمات بيش‌تری عليه او دست يافته اند.

اما مورد RCTV – مانند هر چيز ديگری که به چاوز مربوط می‌شود- در تار عنکبوتی دروغ و اطلاعات نادرست گرفتار آمده است. در حالی که يک سمت داستان در عناوين خبری بزرگ در سراسر جهان منتشر می‌شود، از سمت ديگر آن چيزی شنيده نمی‌شود.

مرگ RCTV در واقع برای ونزوئلا به دلايل مختلف رويداد غم‌انگيزی است. اين شبکه که در سال 1953 تأسيس شد، يکی از مؤسسسات قديمی کشور بود که [به مدت ۴٠ سال] برنامه طنز سياسی به نام (Radio Rochela) و برنامه‌های شبانه مزخرفی به نام (Por Estas Calles) را توليد می‌کرد. اين شبکه با نمايش گام برداشتن «نيل آرمسترانگ» بر روی کره ماه در سال ۱٩۶٩، برای اولين بار در ونزوئلا پخش مستقيم تصاوير ماهواره‌ای را آغاز کرد.

اما بعد از آن‌که چاوز در سال ۱٩٩۸ به رياست جمهوری انتخاب شد، RCTV دست به تقلای جديدی زد: سرنگون کردن يک رهبر به طور دمکراتيک انتخاب شده. اين شبکه که از جانب اوليگارش‌های به نحو افسانه‌ای ثروتمند کشور، از آنجمله «مارسل گرانير» (Marcel Granier) مديرRCTV کنترل می‌شود، چاوز و «انقلاب بوليواری» او و اکثريت فقرای ونزوئلا را يک تهديد می‌ديد.

رسواترين تلاش RCTV برای سرنگون کردن چاوز در جريان کودتای نافرجام عليه او در ۱۱ آوريل ٢٠٠۲ اتقاق افتاد. طی دو روز قبل از کودتا، RCTV برنامه‌های عادی خود را متوقف کرد و به پخش بدون وقفه اعتصابی که هدفش سرنگون کردن چاوز بود، پرداخت. رودی از تحليل‌گران به حملات گزنده و بدون وقفه عليه او ادامه داد، بدون آن‌که به دولت امکان پاسخگويی بدهد.

در ادامه، RCTV فراخوان‌ها و بيانيه‌هايی را در جهت تشويق مردم به شرکت در راه‌پيمايی ۱۱ آوريل که هدفش سرنگون کردن چاوز بود، پخش کرد و به آن راه‌پيمايی پوشش بدون وقفه داد. هنگامی که راه‌پيمايی به خشونت کشيده شد، RCTV و Globovision ويدئو‌های دستکاری شده‌ای را پخش کردند که هواداران چاوز را مسؤول کشته‌ها و زخمی‌شدگان معرفی می‌کرد.

پس از آن‌که نظاميان شورشی چاوز را سرنگون کردند و او به مدت دو روز از ديد عموم ناپديد شد، پوشش جانبدار RCTV در عمل به فتنه‌انگيزی تبديل شد. هزاران هوادار چاوز به خيابان‌ها ريختند و خواهان بازگشت او شدند، اما RCTV و ديگر ايستگاه‌های تلويزيونی حتا خبری از آن را پخش نکردند. «آندرس ايزارا»(Andres Izarra) سرپرست بخش خبر RTCV بعداً در نشست مجلس ملی در ارتباط با کودتای نافرجام شهادت داد که سرپرست ايستگاه به او دستور داده بود: «هيچ چيز هوادار چاوز، هيچ چيز در ارتباط با چاوز و هواداران او پخش نشود... قصد اين بود که يک جو گذار ايجاد، و طلوع کشور نوينی تبليغ شود». در حالی که خيابان‌های کاراکاس در آتش خشم می‌سوخت، RCTV کارتون، نمايش‌های مبتذل و فيلم‌های قديمی مانند «زن خوشگل» (Pretty Woman) را پخش می‌کرد. «گرانير» و ديگر اوليگارش‌های رسانه‌دار در روز ۱٣ آوريل در کاخ «ميرافلورس» [کاخ رياست جمهوری] گرد آمدند و حمايت خود را از «پدرو کارمونا»(Pedro Carmona) ديکتاتور منصوب کودتاگران، که ديوان عالی، مجلس ملی و قانون اساسی را منحل کرده بود، اعلام کردند.

آيا در ايالات متحده به شبکه‌ای که در کودتا عليه دولت دست داشته است اجازه فعاليت می‌دهند؟ دولت آمريکا احتمالاً در کم‌تر از ۵ دقيقه بعد از کودتای نافرجام، RCTV را تعطيل می‌کرد و صاحبان آن را به زندان می‌انداخت. دولت چاوز ۵ سال به آن اجازه داد به فعاليت خود ادامه بدهد و بعداً از تمديد پروانه بيست ساله آن برای استفاده از طول موج‌های عمومی امتناع کرد. طبق قانون، RCTV هنوز می‌تواند با استفاده از کابل و بشقاب ماهواره‌ای به فعاليت خود ادامه دهد.

«گرانير» و ديگران را نبايد شهدای آزادی بيان دانست. در ونزوئلا راديو، تلويزيون و مطبوعات سانسور نشده باقی مانده اند و از جانب دولت محدوديت و تهديدی متوجه آن‌ها نيست. اکثر رسانه‌های ونزوئلا هنوز هم از طرف اوليگارش‌های کهنه‌کار کنترل می‌شوند و مخالف سرسخت چاوز هستند.

اگر «گرانير» تصميم نگرفته بود رييس‌جمهور کشور را سرنگون کند، ونزوئلايی‌ها ممکن بود هنوز بتوانند به تماشای برنامه Radio Rochela بنشينند.

(بارت جونز، عمدتاً به عنوان خبرگزار آسوشيتدپرس» ۸ سال در ونزوئلا زندگی کرد. از او کتاب «هوگو! داستان هوگو چاوز، از کلبه گلی تا جاودانگی» منتشر شده است.)

***

منبع:  Venezuelanalysis

نويسنده: کريس کارلسون

اخطار رييس جمهور ونزوئلا به رسانه‌های خصوصی:

از تحريک به خشونت دست برداريد

کاراکاس، ٣٠ مه ۲٠٠٧- پرزيدنت هوگو چاوز، طی اولين اظهارنظر خود از بسته شدن شبکه خصوصی RCTV در يکشنبه گذشته، ديروز در تلويزريون ملی کشور به کانال تلويزيون خصوصی «گلوبو ويژن» اخطار کرد که اگر آن ايستگاه به «دامن زدن به خشونت» و «دعوت به نافرمانی» خاتمه ندهد، او دست به اقدامات مقتضی خواهد زد. چاوز هم‌چنين به مردم ونزوئلا نسبت به طرح‌های اپوزيسيون برای ايجاد عدم ثبات در کشور هشدار داد.

طی برنامه‌ای که ديروز بر روی تمام طول موج‌های کشور پخش شد، پرزيدنت چاوز اعلام کرد که دولت او به رسانه‌های خصوصی يا رهبران سياسی اجازه نخواهد داد علناً خواهان خشونت و دامن زدن به هرج‌ومرج در کشور شوند. چاوز شبکه خصوصی «گلوبو ويژن» را به تحريک حشونت و سوءقصد به جان او متهم کرد و از آن‌ها خواست خود را کنترل کنند. چاوز هشدار داد: «گلوبو ويژن، مواظب باشيد تا کجا پيش می‌رويد. اگر همه شما بخواهيد به حرکت خود ادامه بدهيد، آنچنان که ديشب دعوت به نافرمانی و تحريک به سوءقصد کرديد، من فقط به شما توصيه می‌کنم آن را خوب بسنجيد.» چاوز به برنامه‌ای اشاره می‌کرد که در آن «گلوبو ويژن» فکر سوءقصد به جان چاوز را القا می‌کرد.

چاوز هم‌چنين نسبت به طرح‌های ايجاد عدم ثبات در کشور هشدار داد. او به گروه‌های اپوزيسيون و گروه‌های هوادار دولت هشدار داد که بخش‌های مشخصی از اپوزيسيون به دنبال ايجاد درگيری و کشتار در خيابان‌هاست. چاوز گفت: «من می‌خواهم توجه مردم ونزوئلا، و آن‌هايی که در پس اين شو پنهان هستند را نسبت به اقدامات خيابانی که آن‌ها در صدد دامن زدن به آن هستند جلب کنم، و اين‌که برخی از رسانه‌ها طبق معمول، در صدد ايجاد بی‌ثباتی هستند.»

چاوز هم‌چنين از تظاهرکنندگان وابسته به اپوزيسيون خواست اجازه ندهند آلت دست رسانه‌های مخالف قرار گيرند و به «گوشت دم توپ» آن بخش از اپوزيسيون که در صدد ايجاد خشونت است، تبديل شوند. چاوز از والدين دانش‌آموزان و دانشجويان معترض خواست مراقب فرزندان خود باشند و نگذارند آن‌ها آلت دست واقع شوند.

هزاران دانش‌آموز و دانشجو روز سه‌شنبه برای سومين روز به تظاهرات خود عليه تصميم دولت در امتناع از تمديد پروانه فعاليت RCTV ادامه دادند. هم‌چنين در بخش ديگر شهر، هواداران دولت در حمايت از تصميم دولت و در طرد تظاهرات خشونت‌آميز اپوزيسيون، به سمت کاخ رياست جمهوری حرکت کردند.

چاوز به گارد ملی و پليس شهری به خاطر «کار و صبر آن‌ها، که بدون افتادن به دام تحريکات توانستند به مسؤوليت خود در برابر کسانی که به روی آن‌ها رگبار گشوده بودند، عمل کنند» تبريک گفت. چاوز به تماشاگران يادآور شد در سال ۲٠٠۲ طی سرنگونی کوتاه‌مدت او، اپوزيسيون از پليس شهری برای کشتن تظاهرکنندگان استفاده کرد. او گفت: «در سال ۲٠٠۲ رهبران کودتا از پليس شهری استفاده کردند. آن موقع آن‌ها واقعاً دست به حمله زدند و به سوی راه‌پيمايان صلح‌دوست و مردم غيرمسلح شليک کردند. اما امروز ما نيروی پليسی داريم که از قانون مطابعت می‌کند، و مسئولانه رفتار کرده و در مقابل توهين واکنشی نشان نمی‌دهد.»

اظهارنظرهای رهبران آمريکای لاتين

«لوئيز ايناسيو د سيلوا» رييس‌جمهور برزيل از اظهارنظر در باره پرونده RCTV خودداری کرد و گفت اين يک مساله داخلی ونزوئلاست. ديروز بعد از آن‌که راجع به آن از او پرسيده شد، لولا گفت اين مشکلی است که دولت و مجلس ونزوئلا باید با آن برخورد کنند: «مجوز فعاليت يک ايستگاه تلويزيونی در ونزوئلا چه ارتباطی با برزيل دارد؟ آن موضوعی است که دولت و مجلس ونزوئلا بايد به آن رسيدگی کنند. همانطور که من نمی‌خواهم آن‌ها به من بگويند در اينجا چکار کنم، من نمی‌خواهم به آن‌ها بگويم چکار کنند.»

«ميشل باشييلت» رييس‌جمهور شيلی نيز ضمن اظهارنظر در باره تصميم دولت ونزوئلا بر اهميت «آزادی بيان» تأکيد کرد و گفت: «برای ما تضمين آزادی بيان يک اصل اساسی است، اما در ارتباط با موضوع مشخص در ونزوئلا، ما با پايان مدت زمان مجوز و پروانه روبرو هستيم.»

دولت اکوادور اعلام کرد که آن‌ها به تصميم و حق حاکميت دولت ونزوئلا در خودداری از تمديد پروانه فعاليت RCTV که در ۲٧ ماه مه منقضی شده بود، احترام می‌گذارند. «مونيکا چوجی» وزير ارتباطات اکوادور گفت: «ما به عنوان دولت، مطلقاً به تصميم دولت ونزوئلا در خودداری از تمديد پروانه احترام می‌گذاريم، تصميمی که به هيچ‌وجه به معنی محدوديت آزادی بيان نيست.»

و گرچه پارلمان نيکاراگوئه ديروز اين تصميم را محکوم کرد، اما دانيل اورتگا رييس‌جمهور نيکاراگوئه از حق دولت ونزوئلا برای اتخاذ چنين تصميمی حمايت کرد.

* توضيح مترجم: «اين دو مقاله از طرف دبيرخانه روابط بين‌الملل حزب کمونيست ونزوئلا در «شبکه همبستگی» انتشار يافته است.

منبع:  MediaLeft

نويسنده: استفن لندمن

خلاصی از شر بدون بازگشت

فعاليت ايستگاه تلويزيونی «راديو کاراکاس تلويزيون» موسوم به RCTV بر روی موج VHF کانال ۲، در روز ۲٧ ماه مه منقضی شد و به اين دليل که دولت چاوز، بنا به دلايل موجه تصميم به عدم تمديد آن گرفت، فرستنده آن خاموش شد. RCTV قديمی‌ترين فرستنده خصوصی کشور بود که از سال 1953 فعاليت می‌کرد. اين فرستنده هم‌چنين دارای يکی از آلوده ترين سوابق در پخش راست‌ترين نوع روزنامه‌نگار ی زرد در ونزوئلاست، و به طور مستمر اخلاقيات، صداقت و معيارهای حرفه‌ای تعيين شده از طرف قانون را به طور نخوت‌آميزی زير پا می‌گذاشت.

از روز ۲۸ مه به اين سو، يک فرستنده عمومی جديد (TVES) جای آن را گرفته و طيف گسترده‌ای از برنامه‌های تلويزريونی را در اختيار بينندگان قرار می‌دهد. «بلانکا ايکخوت» (Blanca Eckhout) معاون سرپرست ايستگاه جديد گفت اين ايستگاه «مشارکت تمام ونزوئلايی‌ها در امر ارتباطات (به عنوان گزينه‌ای) در برابر تمرکز طيف راديو- الکترونيک در دست بخش خصوصی- که اقليت مدافع منافع نخبگان تجاری را نمايندگی می‌کنند و نه مردم را- ارتقا می‌دهد.

همراه با چهار شبکه خصوصی عمده ديگر که روی‌هم‌رفته ٩٠ درصد بازار تلويزيون کشور را کنترل می‌کنند، RCTV نقش هدايت کننده‌ای را در تحريک کودتای نافرجام دو روزه آوريل ۲٠٠۲ عليه پرزيدنت چاوز بازی کرد- البته تظاهرات توده‌ای گسترده در خيابان‌ها به در هم شکستن کودتا و بازگشت چاوز و نجات جان او کمک کرد. کمی بعد در همان سال، اين ايستگاه‌های تلويزيونی يک بار ديگر فعالانه در اعتصابات از نظر اقتصادی ويرانگر فدراسيون سنديکايی (CTV) و اتاق بازرگانی ونزوئلا در سال‌های ۲٠٠۲- ۲٠٠٣ که منجر به اعتصاب در صنايع نفت و خرابکاری عامدانه عليه شرکت ملی نفت (PDVSA) شد و حدود ۱۴ ميليارد دلار زيان به اقتصاد کشور وارد کرد، شرکت نمودند.

نويسنده اين سطور در ژانويه ۲٠٠٧ در مقاله‌ای تحت عنوان «اقدامات آشوب‌برانگيز RCTV ونزوئلا» نقش فعال رسانه‌های تحت کنترل سرمايه بزرگ در اين حوادث را نشان داد. در آن مقاله اسناد قاطعی از تخلف RCTV و ديگر ايستگاه‌های تلويزيونی خصوصی از «قانون مسؤوليت اجتماعی ونزوئلا برای راديو و تلويزيون» ارايه شد. قانون ونزوئلا آزادی بيان را بدون سانسور تضمين کرده است، اما همان‌طور که بايد، پخش پيام‌های غيرقانونی که تحريک به سرپيچی از قانون را تبليغ کرده و يا چنين اعمالی را توجيه می‌کنند و هم‌چنين جلب حمايت عمومی برای سرنگون کردن رييس‌جمهوری که به طور دمکراتيک انتخاب شده است را ممنوع کرده است.

به رغم قانون‌شکنی آن‌ها، دولت چاوز با ملايمت با پنج شیکه برخورد کرد و تصميم گرفت آن‌ها را تحت پيگرد قانونی قرار ندهد، اما فقط از تمديد مجوز فعاليت RCTV بر روی امواج VHF که در ۲٧ ماه مه منقضی شد، خودداری کرد (فعاليت کابلی و ماهواره‌ای آن دست نخورده است)- اين اقدام در عمل چيزی به جز زدن بر روی دست رسانه خصوصی که به طور فعال در سرنگون کردن رييس‌جمهور منتخب مردم ونزوئلا و دولت آن شرکت داشته است، چيز ديگری نيست.

در آن مقاله توضيح داده شد که اگر فرد يا سازمانی در ايالات متحده اين چنين اقدام به تحريک خصومت، خشونت و شورش ضددولتی نمايد، به موجب عنوان ۱۸، ماده ۲٣۸۴ قانون جزای ايالات متحده، به جرم تحريک عليه دولت می‌تواند علاوه بر جريمه نقدی به ۲٠ سال حبس محکوم شود.

آن‌ها هم‌چنين می‌توانند به موجب ماده ٣، بخش ٣ قانون اساسی ايالات متحده به جرم خيانت محاکمه شوند: «خيانت عليه ايالات متحده، فقط از اقدام به جنگ عليه آن، يا دنباله‌روی از دشمنان آن، دادن کمک و آسايش به دشمنان آن تشکيل می‌شود»، اقداماتی مانند سرکشی و شورش و خرابکاری عليه تأسيسات دفاعی که می‌تواند شرکت ملی نفت مانند تأسيسات PDVSA را که برای فعاليت و پايداری اقتصادی کشور و رفاه مردم آن حياتی هستند، در بر گيرد. البته قضاوت در باره اين‌که توطئه برای سرنوگون کردن دولتی که به طور دموکراتيک انتخاب شده خيانت است يا نه به عهده دادگاه‌های ايالات متحده است، اما مشکل بتوان تصور کرد که دادگاه لااقل آن‌ها را به خاطر تحريک به شورش مجرم نشناسد.

پاسخ اپوزيسيون به اقدام دولت چاوز

تاکنون، پاسخ رسانه‌های مسلط بر ونزوئلا نسبت به بسته شدن RCTV نسبتاً ساکت بوده است، اما بايد منتظر شد و آن را در بلندمدت ديد. با اين وجود، برای رسانه‌های خارج از کشور، داستان فرق می‌کند و BBC نمونه‌ای است که به شيوه مرسوم خود در کرنش در برابر منافع قدرت در داخل و خارج، به دروغ گزارش می‌دهد. بی بی سی در ۲۸ ماه مه در «سرويس جهانی» خود گزارش داد که مجوز RCTV به اين علت تمديد نشد که «از نامزدهای اپوزيسيون حمايت کرده بود»، اين زير پا گذاشتن علنی فاکت‌هاست، اما BBC اين گونه عمل می‌کند.

بی بی سی آنلاين ظريف‌تر و محتاط‌تر عمل کرد، اما با اين وجود در اظهارنظر اصلی خود از حقيقت دور بود: «يکشنبه صدها هزار نفر، برخی از خوشحالی و ديگران در اعتراض به بسته شدن RCTV به خيابان‌ها ريختند.» توضيح داده نشد که هواداران چاوز چند برابر مخالفانی بودند که اغلب بخشی از نمايش‌هايی هستند که رسانه‌های راستگرا در برابر جمعيت عظيمی که معمولاً به طور خودجوش جمع می‌شوند، به راه می‌اندازند- به ويژه اگر چاوز سخنرانی داشته باشد-.

بی بی سی در باره «درگيری‌ها» در خيابان‌ها نيز غلو کرد: «پليس از گاز اشک‌آور و تانک آب برای پراکنده کردن جمعيت استفاده کرد، افسران در حالی که سوار بر موتور بودند با استفاده از گلوله‌های پلاستيکی در هوا شليک کردند.» BBC هم‌چنين واکنش‌های حمايتی هواداران دولت را ناچيز نشان داد، در حالی که تلاش کرد واکنش مخالفان را چند پهلو گزارش نمايد، مانند: «چاوز فکر می‌کند صاحب کشور است. ولی نيست.» يا «بستن نه، آزادی آری» و نمونه ديگر «هر کس حق دارد هر چه دوست دارد تماشا کند. او نمی‌توان اين کانال را از ما بگيرد.» بی بی سی سعی کرد جريان را از آنچه که هست بزرگ‌تر نشان دهد: «بعدازظهر، اعتراضات رساتر شد. جو نامطبوع شد. در هوا شليک شد و مردم برای پوشش فرار کردند. معلوم نبود چه کسانی شليک می‌کنند.» گرچه معلوم بود که اين بار هم مخالفان چاوز هستند که مانند گذشته به خيابان‌ها ريخته اند تا دردسر درست کنند و آن را به گردن چاوز بياندازند.

تحليل بی بی سی چنين پايان يافت: «بحث‌ها يک بار ديگر نشان داد که ونزوئلا چه اندازه تقسيم شده است.» البته گفته نشد که ٧٠ تا ۸٠ درصد مردم هوادار چاوز بوده و ۲٠ درصد (اغلب از طبقه نخبه) مخالف او هستند.

http://medialeft.net/index.php?option=com_content&task=view&id=258&Itemid=1

http://www.donyayema.info/articles_detail.php?aid=599  برگرفته از

فرهنگ توسعه - ۱۳۸۶ - لطفا مقاله‌ها، نظرها و پیشنهادهای خود را به آدرس info@farhangetowsee.com بفرستید